May 8, 2017

திருச்சி – CONCLUSION..!


உணவகம் | சிற்றுண்டியகம்




திருச்சி மலைக்கோட்டை வாசலின் நேர் எதிர்த்தாற்போல உள்ள வீதியில் , இரவு பத்து மணிக்கு மேல திருவரங்கத்துக்காரர்கள் தள்ளுவண்டி உணவகம் நடத்துவார்கள். ஒன்றிரண்டு கடைகள் அல்ல ; சேர்ந்தார்போல இருபது , முப்பது கடைகள் . தயிர்சாதம் முதல் அக்கார வடிசல் வரை விதம் விதமாக, தரமான பதார்த்தங்கள்  மலிவான விலையில் கிடைக்கும் .  ஐந்து ரூபாய்க்கு ஒரு பதார்த்தம் என்று தட்டில் வைத்துத் தருவார்கள் . வகைக்கு ஒன்றாக நாலு தட்டு வாங்கி சாப்பிட்டால் திவ்யமாக இருக்கும். நள்ளிரவு வரை கூட்டம் தட்டேந்திக்கொண்டிருக்கும் அந்த வீதியை ,  மறுநாள் காலையில் பார்த்தீர்களேயானால் அசந்து போய்விடுவீர்கள் . சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாய்களுக்கு உணவு வியாபாரம் நடந்ததற்கான அறிகுறியாக ஒரு சோற்றுப்பருக்கையைக் கூட உங்களால் காண முடியாது . அவ்வளவு சுத்தம் . இபொழுதும் மேற்படி கடைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றனவா எனத் தெரியவில்லை.

மலைகோட்டை தெப்பக் குளத்தின் அருகே உள்ள உணவகம் ஹோட்டல் ரகுநாத் . மேட்டுக்குடி மக்களுக்கானது ( ஹை கிளாஸ் வெஜ் ரெஸ்ட்டாரென்ட்!) . அவர்களது மலிவு விலை உணவகம் ஒன்றும் ஓரமாக இருந்தது . தற்போதைய அம்மா உணவகம் போல . சமையல், பதார்த்தங்கள் எல்லாம் ஒன்றே தான் . பரிமாறும் இடமும் அளவும் சிறியது. அப்புறம் மதியம் மட்டும் தான் மலிவு விலைச் சாப்பாடு . பதினைந்து ரூபாயோ இருபது ரூபாயோ கொடுத்ததாக நினைவு . அன்றைய நாட்களில் அங்கே தினமும் டோக்கன் வாங்குவதே எம் அன்றாட லட்சியம் . முக்கால் வயிற்றிற்குதான் போதுமானதாக இருக்கும் ஆனாலும் சுவை அலாதி.

அடுத்தது நம்ம ஏரியா . சிந்தாமணி கேண்டீன் . அரசு சார்ந்த உணவகம் , டெய்லரிங், ஜவுளி என்று வரிசையில்லாமல் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருக்கும் சிந்தாமணி அங்காடிகளில் உணவகமும் ஒன்று . புதிதாகப் போகிறவர்கள் கூகுள் இட்டால் கண்டுபிடிக்க முடியாது. கூட்டத்தின் கூச்சலைத் தாண்டும் அளவிற்கு கூக்குரல் இட்டீர்களேயானால் நடைபாதைக் கடைக்கார்கள் கை காட்டுவார்கள். பெரும்பாலான நகரங்களில் சிந்தாமணி சீந்தாமணியாகத்தான் காட்சி அளிக்கும் . ஆனால், திருச்சி விடிவிளக்கு. போளி , குழிப்பணியாரம் போன்ற இடைப் பலகாரங்கள் சுவையாகவும் , சல்லிசாகவும் கிடைக்கும் . அன்றைய நாட்களின் காலைகளில் சிந்தாமணியில் தான் கை நனைப்பேன் . இந்த முறை இரவில் போனபோது புரோட்டவும், குழிப்பணியாரமும் கிடைத்துண்டேன்.

மெயின்காட்கேட் நிறுத்தம் தாண்டி காந்தி மார்க்கெட் செல்லும் நேர் சாலையின் மத்திய நூலகம் அருகில் , கல்யாணி கவரிங் கடைக்கு வலதுபுறம் கற்பகம் ரெஸ்ட்டாரென்ட் என்று ஒன்று உண்டு . இப்பொழுதும் இயங்கிக் கொண்டிருகின்றது. வேலை பார்த்த கடைக்கு நேர் பின்புறமாக அமைந்திருந்தது . கடையில் இரண்டு வேளையும் கொடுக்கும் தேநீரைத் தவிர்த்து அதற்குண்டான காசை கையில் பெற்றுக்கொண்டு கற்பகத்தில் மாலை வேளைகளில் காஃபி சாப்பிட்டதுண்டு. கற்பகம் காஃபிக்கென்றே பிரத்யேக ருசியுண்டு . குறிப்பாக கண் முன் காஃப்பிக் கொட்டையை அரைத்து சுடச்சுட டவரா செட்டில் போட்டுத்தரும் காஃபியின் ருசி அடுத்த நாலைந்து மணி நேரங்களுக்கு உங்கள் நாவில் நிலைத்திருக்கும் . பாலைத்தொட்டு பொட்டு வெச்சுக்காலம் என்று கிராமங்களில் பாலின் கெட்டிதன்மைக்கு ஒரு உதாரணம் சொல்வார்கள் . போலவே கற்பகம் காஃபியும் .

மைக்கேல் ஐஸ்கிரீம் பார்லர் . திருச்சியினரின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்ற பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்ற வெயில் நகரத்தின் COOL DESTINATION. மெயின்காட்கேட் அஞ்சலகத்தின் அருகில் கடை . கண்ணாடித் தடுப்புகள், குளிரூட்டப்பட்ட அறை , மெல்லிய இசை , வண்ணம் பூசப்பட்ட சுவர்களின் , வாய்களில் ஐஸ்கிரீம்கள் வழிய செயற்கைப் புன்னகையுடன் கூடிய விளம்பரக் குழந்தைகளின் போஸ்டர் என்று   ஐஸ்கிரீம் பார்களுக்கென்று உள்ள எந்தவொரு உள்கட்டமைப்புகளோ , அலங்காரங்களோ இல்லாத ஒரு பனிக்கூழகம் . இருபது நபர்கள் அமர்ந்து சாப்பிடும் வகையில் போடப்பட்டிருக்கும் டீக்கடை டைப் மர பெஞ்ச் , ஐஸ்கிரீம் பெட்டிகள் அவ்வளவே . நிற்பதற்கு இடமில்லாமல் மக்கள் நாக்கைச் சொட்டிகொண்டு நடைபாதையிலே நிற்கிறார்கள் . நானும் போய் நின்றுகொண்டேன் . நின்று கொண்டே சாப்பிடுவதற்கு அனுமதி இல்லை . பத்துப் பதினைந்து நிமிட காத்திருப்புக்கு பின் மர பெஞ்சில் இடம் கிடைத்தது . மொத்தமே எட்டு வகைதான் . குறிப்பாக வெரைட்டிகளின் பெயர் உச்சரிக்கும் வகையில் உள்ளது சிறப்பு. குறைந்தபட்ச விலை எட்டு ரூபாய் , அதிகபட்சம் பதினைந்து அவ்வளவே . பேமிலி பேக்கும் உண்டு. இருபது பேர் அமரக்கூடிய இடத்தில் மடிமீது ஒருவாரக சேர்த்து  நாற்பது பேர் ஐஸ்கிரீம் சுவைக்கிறார்கள். 

பரிசாரகரை கண்டுபிடிப்பது கூவத்தூரில் ஒளிந்திருக்கும் எம்.எல்.ஏ வைக் கண்டுபிடிப்பதை விட சிரமாமாக இருந்தது. தாவிப்பிடித்து கேசர் பாதமும் , பிஸ்தாவும் ஆர்டர் செய்தேன் . வகைக்கு ஒன்றாக சின்ன குழிக்கிண்ணங்கள் இரண்டில் கரண்டியுடன்  மேசை மீது வைக்கப்பட்டது. பொதுவாக ஐஸ்கிரீமை ஸ்பூன் பை ஸ்பூனாக ரசித்து ருசித்து சாப்பிடவேண்டும் என்று சொல்வார்கள் . ஆனால் நமக்கு அந்தளவுக்கு பொறுமை இல்லை மேலும் மைக்கேல் பார்லரில் அது முடியாததும் கூட . கவுதம் மேனன் டைப்பில் நாம் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தால் , நடைபாதையில் நிற்பவர்கள் ஹாட்டாகி நம்மை  கூழாக்கிவிடுவார்கள் . வேகமாகவே புசித்து ருசித்து வெளியேறினேன் . கேசர் பாதம் நல்ல சுவை . பிஸ்தா ஓக்கே. வகைக்கு ஒன்றாக நாலைந்து கிண்ணங்களை சுவீகரிக்கிறார்கள் மக்கள் . ரேபான் கிளாஸ் , அர்மானி ஜீன்ஸ் , அடிடாஸ் டீ சர்ட் என்று ஒரு மேட்டுக்குடி பிராண்டட் நபர் அருகிலேயே மேல் பட்டன் இல்லாத , தலை வாரத கேசத்துடன் ஒழுகிய மூக்கைத் துடைத்துக்கொண்டே ஐஸ்கிரீமை சுவைத்துக்கொண்டிருந்த சிறுவன் ஒருவன் தருண் விஜய் சொன்ன சகிப்புத்தன்மையை பிரதிபலித்துக் கொண்டிருந்தான் .

திருச்சியில் சூடு தலையில் இருந்து தரை வரை கொதிக்கின்றது . உக்கிரம் தாங்காததால் திருவரங்கம் , திருவானைக்கோவில், ஐயப்பன், கோர்ட் சித்தர் விசிட் திட்டத்தை கைவிட்டு திருப்பூருக்கு திரும்பியாயிற்று .


என்றென்றும் புன்னகையுடன்

ஜீவன்சுப்பு

May 4, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் : திருச்சி ...!




பேசாத வார்த்தைகள் : திருச்சி ...!

இரண்டாயிரத்து இரண்டு மற்றும் மூன்றாம் வருடத்தின் சில மாதங்கள் திருச்சியில் குப்பை கொட்டினேன் . மலைக்கோட்டை எதிரில் உள்ள ஒரு சத்திரத்தில் தங்கியிருந்து எசன்ஸ் கடைக்கு வேலைக்கு சென்றுகொண்டிருந்தேன் . இரண்டாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் மற்றும் கடையிலிருந்து சத்திரத்திற்கு போய்வர . ஒரு மிதிவண்டி , அதன் பிறகு எப்போதாவது ஒருமுறை திருச்சி போய்வருவதுண்டு பெரும்பாலும் அது சிலமணி நேரப் பயணமாகவே இருக்கும் .

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு உறவினர் வீட்டில் இருக்கும் மனைவியையும், தர்ஷினியையும் பார்த்துவரும் பொருட்டு இரண்டு நாள் நிகழ்வாக பயணப்பட்டேன் திருச்சிக்கு . வழக்கம்போல ஜன் சதாப்”தீ” மிகச்சரியாக மூன்று மணி நேரத்தில் திருச்சியை அடைந்தது . அங்கிருந்து அரசுப்பேருந்தில், ஒருமணி நேர அக்னிப்பயணத்திற்கு பிறகு சமயபுரம் சென்றடைந்தேன் .

கடந்த கால நினைவுகளை ரீ-கலெக்ட் செய்யும் விதமாக , இரண்டு நாள் பயணத்தில்  சந்திக்க வேண்டியவர்கள்/ வேண்டிய இடங்கள் என்று ஒரு லிஸ்ட் வைத்திருந்தேன் . சமயபுரம் மாரியம்மன் , மலைக்கோட்டை பிள்ளையார், ஸ்ரீரங்கம் பெருமாள்  , சென்ட்ரல் ஐய்யப்பன் , வண்ணத்துப்பூச்சி பார்க் , கோர்ட் சித்தர் மற்றும் சில மைக்கேல் ஐஸ்கிரீம் பார்லர் உள்பட சில உணவகங்கள்/சிற்றுண்டியகங்கள்.

திட்டப்படி ஞாயிறு மாலை சமயபுரம் . ஆனால் , குழுமியிருந்த கூட்டத்தை பார்த்து மலைக்கோட்டைக்கு எடுத்துவிட்டேன் ஓட்டத்தை. சென்னை ரெங்கநாதன் தெருவிற்கு சவால் கொடுக்கும் விதமாக மலைகோட்டை NSB சாலை . ( ஆமா ..! NSB ன்னா நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் ரோடு தானே ..?) இதுபோன்ற நெருக்கடியான சாலைகளில் முண்டியடித்து முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் போது ஏற்படும் மூச்சுதிணறலை, இருபுறமும் விரிந்திருக்கும் ஏதோவொரு ஜவுளிக் கடலின் கண்ணாடிக் கதவுகளின் வழியாக கசிந்துவரும் ஏ.சி காற்றுதான் ஆசுவாசப்படுத்தி உயிர் மூச்சை மீட்டுக் கொடுக்கிறது . பெரும்பாலும் ஜவுளிக் கடைகள்  எல்லாம் மாடி மேல மாடி வைத்து உயர்ந்துதானிருக்கும்  திருச்சி சாரதாஸ் மட்டும் பரந்து, விரிந்து அகண்டு இருக்கின்றது . கடல்களைக் கடந்து போய்கொண்டே இருந்தால் கடைகளோடு கடைகளாக கோவில் முகப்பு . புதிதாக போகிறவர்கள் கண்டிப்பாக கண்டுபிடிப்பது சிரமம்தான் .

தாயுமானவர் சன்னிதிக்கு வெகு சமீபத்தில் கும்பலாக மக்கள் செருப்பைத்தூக்கிக்கொண்டு நின்றார்கள் . நானும் நின்றேன் . நல்லவேளை காலணி காப்பாளர் ஆதார் அட்டை கேட்கவில்லை . காலணி காப்பகத்தின் நிலை வெகு பரிதாபம். பெட்டிக்கடைகூட வைக்கமுடியாத இடத்தில் நாறிக்கொண்டிருக்கிறது . சம்பந்தப்பட்டவர்கள் கவனித்தால் தேவலாம் . இல்லையெனில் அடிவாரப்பிள்ளையாரையே நம்மாட்கள் காவலுக்கு வைத்துவிடக்கூடிய அபாயம் இருக்கிறது . பத்து நிமிட தவத்திற்கு பின் காலணி காணாமல்போகாது என்பதற்கான கேரண்டி கார்டை பெற்றுகொண்டு அடிவார விநாயகருக்கு உக்கி போட்டு , உச்சிப் பிள்ளையாருக்கு முக்கி போட ஆரம்பித்தேன் .

திருச்சியில் குப்பை கொட்டினேன் என்று சொன்னேன் அல்லவா , அப்பொழுதெல்லாம் தினமும் காலை குளித்து முடித்து மலைமீதேறி உச்சிப் பிள்ளையாருக்கு வணக்கம் வைப்பதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தேன் . அதே நினைப்பில் தான் இப்பொழுதும் ஏறினேன் . படி ஏறத்துவங்குவதற்கு முன்பான சமதளத்தில் ஒரு தடுப்பு . உலோகத் துப்பறிவாளர் பீப்படித்துக்கொண்டிருந்தார் . எனக்கும் அடித்தார் . தொடர்ந்து கோவில் சிப்பந்தி பஞ்சு மிட்டாய் வண்ணத்தில் இருந்த ரசீதைக்  கிழித்து கைகளில் திணித்தார் . என்னவென்று வினவினேன் . கேமரா மொபைலுக்கு இருவது ரூபாய் கட்டணமாம் . நவீன கட்டணக் கொள்ளை(கை)யாக இருக்கிறது . இன்றைய தேதிக்கு பணியாரம் சுடும் பாட்டிகூட கேமரா மொபைல்தான் வைத்திருக்கிறது. 399 ரூபாய்க்கு மொபைல் வாங்கினால் கூட அதில் கேமரா வசதி இருக்கின்றது . போகட்டும் .

எண்ணிக்கை அடிப்படையில் பார்த்தால் மருதமலை , பழனி மலை  , சிவன்மலை படிக்கட்டுக்களை விட உச்சிப்பிளையார் மலைக்கோவில் படிக்கட்டுகள் குறைவுதான் ( தோராயமாக அறுநூறு படிகள்). ஆயினும் , மற்ற மூன்றைக்காட்டிலும் உ.பி மலை  சற்று சிரமம் . காரணம் குடவரைப் படிக்கட்டுகள். மற்ற மூன்றும் ஓப்பன் படிக்கட்டுகள் , அதிகாலையிலோ , மாலையிலோ போகும்போது இயற்கையோடு சேர்ந்து கொஞ்சம்  ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ளலாம் . இங்கே அதற்கு வாய்ப்பில்லை . மூலவர் கர்ப்பகிரஹத்திற்குள் பிரவேசித்ததுபோலத்தான் . போதாதற்கு நிமிர்த்து வைத்த ஏணியை போன்ற படிகள் . முதல் சமதளத்தை அடைவதற்குள் பிரிட்டீஷ்காரன் இங்கிலீஸ் போல தஸ்புஸ் என்று நாக்கு தள்ளிவிட்டது . இன்னும் ஒரு பத்துப் பதினைந்து வருடங்கள் கழித்து மலை ஏறமுடியுமா என்பது மோடி அரசு பேங்கில் போடுவதாக சொன்ன பதினைந்து லட்சம் லட்சணம்தான்.

கிட்டத்தட்ட மலை ஏறுவது , பாதயாத்திரை போவது , நீண்ட வரிசையில் மணிக்கணக்கில் நின்று சுவாமி தரிஷனம் செய்வது இதெல்லாம் கூட மாஸ்டர் ஹெல்த் செக்கப் செய்துகொள்வது போலத்தான். மூச்சு வாங்காமல் , முட்டியைப்பிடிக்காமல் , தரையில் அமராமல் , போற வர்றவர்களை வேடிக்கை பார்க்காமல்  உங்களால் மலைக்கோட்டை உச்சிப்பிள்ளையார் சந்நிதியை அடைய முடியுமேயானால் நீங்கள் fit ஆக இருகின்றீர்கள் என்று அர்த்தம் .

உச்சிப்பிளையாருக்கு முன்பாக ஓர் அம்மன் சந்நிதி உண்டு . அங்கே, வெளிக்காற்று உள்ளே வரும்விதமாக இரண்டு இடங்களில் ஜன்னல் வைத்திருக்கிறார்கள் . ஜன்னலில் கொஞ்சம் முகத்தைக் கொடுத்து ஆக்சிஜனைப் பெற்றுகொண்டு மேற்கொண்டு நடையைக் கட்டினேன் . இப்பொழுது ஓப்பன் படிக்கட்டுக்கள் . வெயிலின் உக்கிரத்தில் இருந்து தப்பிக்கும்விதமாக இடையிடையே சாமியானா பந்தல் போட்டிருக்கிறார்கள். நான் சென்றது இரவு நேரம். காற்று அசுர வேகத்தில் வீசிக்கொண்டிருந்தது. பலத்த காற்றில் பறந்த இளைஞர்ன்னு நாளைய தினமலரில் பெட்டிச்செய்தி வந்துவிடக்கூடாதே என்ற பயத்தில் தடுப்புக்கம்பியை இறுகப்பற்றிக்கொண்டு பரந்து விரிந்த திருச்சியை ஒரு பயப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒரு சிறுவனும் அவனது தாயாரும் என்னைப்பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே கடந்து போனார்கள். நானும் சிரிக்க முயற்சித்தேன்.

ஒட்டு மொத்த மலையும் செல்ஃபிகளால் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது. பொதுவாக பொது இடங்களில் படம் எடுப்பதும், எடுதுக்கொள்வதும் எனக்குப் பிடிக்காதது . காரணம் வேறொன்றுமில்லை கூச்சம் . uneasy ஆக உணர்வேன் . ஆனால் , இங்கே தான் இருவது ரூபாய் கட்டணம் வசூலித்திருக்கிறார்களே அது செறிக்கவேண்டும் என்பதற்காக ஒரு காலை கம்பிக்குள் முட்டுக்கொடுத்துக்கொண்டு நாலைந்து புகைப்படங்களை கிளிக்கினேன் . காலும் கையும் ஆடிய ஆட்டத்தில் எடுத்த போட்டோக்கள் வீடியோவாகிவிட்டன.

மிச்சம் இருக்கும் படிகளையும் தவழ்ந்து ஏறி வரிசையில் நின்றேன் பத்து நிமிடக்காத்திருப்புக்குப் பின் விநாயகப்பெருமானின் திவ்ய தரிசனம் கிட்டிற்று . உண்டியலிலோ , தீபத்தட்டிலோ காணிக்கை என்று ஏதொன்றும் போடவில்லை . என்னளவில் காணிக்கை போடுவதைக்காட்டிலும் , குப்பை போடாமலிருப்பதே  நாம் செய்யும் பெரிய சேவை/காணிக்கை தான் . பெரும்பாலான நம் தமிழகக் கோவில்களைப் பார்த்தால் , மக்கள்\ கோவிலுக்கு கும்பிட வருகிறார்களா இல்லை குப்பை போட வருகிறார்களா என்று சந்தேகமே வந்துவிடும். கி.ரா அவர்களின் மனிதன் ஒரு மகத்தான சல்லிப்பயல் என்ரை கூற்றை நிறுவும் செயல்களில்/இடங்களில் மேற்படி இடமும்/செயலும் ஒன்று .

குறிப்பு : எதிர்பார்த்ததைவிட பதிவு நீண்டுகொண்டே போவதால் திருச்சி Conclusion அடுத்த பதிவில் .



என்றென்றும்  புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு.