May 8, 2017

திருச்சி – CONCLUSION..!


உணவகம் | சிற்றுண்டியகம்




திருச்சி மலைக்கோட்டை வாசலின் நேர் எதிர்த்தாற்போல உள்ள வீதியில் , இரவு பத்து மணிக்கு மேல திருவரங்கத்துக்காரர்கள் தள்ளுவண்டி உணவகம் நடத்துவார்கள். ஒன்றிரண்டு கடைகள் அல்ல ; சேர்ந்தார்போல இருபது , முப்பது கடைகள் . தயிர்சாதம் முதல் அக்கார வடிசல் வரை விதம் விதமாக, தரமான பதார்த்தங்கள்  மலிவான விலையில் கிடைக்கும் .  ஐந்து ரூபாய்க்கு ஒரு பதார்த்தம் என்று தட்டில் வைத்துத் தருவார்கள் . வகைக்கு ஒன்றாக நாலு தட்டு வாங்கி சாப்பிட்டால் திவ்யமாக இருக்கும். நள்ளிரவு வரை கூட்டம் தட்டேந்திக்கொண்டிருக்கும் அந்த வீதியை ,  மறுநாள் காலையில் பார்த்தீர்களேயானால் அசந்து போய்விடுவீர்கள் . சில மணி நேரங்களுக்கு முன்பு பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாய்களுக்கு உணவு வியாபாரம் நடந்ததற்கான அறிகுறியாக ஒரு சோற்றுப்பருக்கையைக் கூட உங்களால் காண முடியாது . அவ்வளவு சுத்தம் . இபொழுதும் மேற்படி கடைகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றனவா எனத் தெரியவில்லை.

மலைகோட்டை தெப்பக் குளத்தின் அருகே உள்ள உணவகம் ஹோட்டல் ரகுநாத் . மேட்டுக்குடி மக்களுக்கானது ( ஹை கிளாஸ் வெஜ் ரெஸ்ட்டாரென்ட்!) . அவர்களது மலிவு விலை உணவகம் ஒன்றும் ஓரமாக இருந்தது . தற்போதைய அம்மா உணவகம் போல . சமையல், பதார்த்தங்கள் எல்லாம் ஒன்றே தான் . பரிமாறும் இடமும் அளவும் சிறியது. அப்புறம் மதியம் மட்டும் தான் மலிவு விலைச் சாப்பாடு . பதினைந்து ரூபாயோ இருபது ரூபாயோ கொடுத்ததாக நினைவு . அன்றைய நாட்களில் அங்கே தினமும் டோக்கன் வாங்குவதே எம் அன்றாட லட்சியம் . முக்கால் வயிற்றிற்குதான் போதுமானதாக இருக்கும் ஆனாலும் சுவை அலாதி.

அடுத்தது நம்ம ஏரியா . சிந்தாமணி கேண்டீன் . அரசு சார்ந்த உணவகம் , டெய்லரிங், ஜவுளி என்று வரிசையில்லாமல் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக இருக்கும் சிந்தாமணி அங்காடிகளில் உணவகமும் ஒன்று . புதிதாகப் போகிறவர்கள் கூகுள் இட்டால் கண்டுபிடிக்க முடியாது. கூட்டத்தின் கூச்சலைத் தாண்டும் அளவிற்கு கூக்குரல் இட்டீர்களேயானால் நடைபாதைக் கடைக்கார்கள் கை காட்டுவார்கள். பெரும்பாலான நகரங்களில் சிந்தாமணி சீந்தாமணியாகத்தான் காட்சி அளிக்கும் . ஆனால், திருச்சி விடிவிளக்கு. போளி , குழிப்பணியாரம் போன்ற இடைப் பலகாரங்கள் சுவையாகவும் , சல்லிசாகவும் கிடைக்கும் . அன்றைய நாட்களின் காலைகளில் சிந்தாமணியில் தான் கை நனைப்பேன் . இந்த முறை இரவில் போனபோது புரோட்டவும், குழிப்பணியாரமும் கிடைத்துண்டேன்.

மெயின்காட்கேட் நிறுத்தம் தாண்டி காந்தி மார்க்கெட் செல்லும் நேர் சாலையின் மத்திய நூலகம் அருகில் , கல்யாணி கவரிங் கடைக்கு வலதுபுறம் கற்பகம் ரெஸ்ட்டாரென்ட் என்று ஒன்று உண்டு . இப்பொழுதும் இயங்கிக் கொண்டிருகின்றது. வேலை பார்த்த கடைக்கு நேர் பின்புறமாக அமைந்திருந்தது . கடையில் இரண்டு வேளையும் கொடுக்கும் தேநீரைத் தவிர்த்து அதற்குண்டான காசை கையில் பெற்றுக்கொண்டு கற்பகத்தில் மாலை வேளைகளில் காஃபி சாப்பிட்டதுண்டு. கற்பகம் காஃபிக்கென்றே பிரத்யேக ருசியுண்டு . குறிப்பாக கண் முன் காஃப்பிக் கொட்டையை அரைத்து சுடச்சுட டவரா செட்டில் போட்டுத்தரும் காஃபியின் ருசி அடுத்த நாலைந்து மணி நேரங்களுக்கு உங்கள் நாவில் நிலைத்திருக்கும் . பாலைத்தொட்டு பொட்டு வெச்சுக்காலம் என்று கிராமங்களில் பாலின் கெட்டிதன்மைக்கு ஒரு உதாரணம் சொல்வார்கள் . போலவே கற்பகம் காஃபியும் .

மைக்கேல் ஐஸ்கிரீம் பார்லர் . திருச்சியினரின் ஏகோபித்த ஆதரவைப் பெற்ற பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்ற வெயில் நகரத்தின் COOL DESTINATION. மெயின்காட்கேட் அஞ்சலகத்தின் அருகில் கடை . கண்ணாடித் தடுப்புகள், குளிரூட்டப்பட்ட அறை , மெல்லிய இசை , வண்ணம் பூசப்பட்ட சுவர்களின் , வாய்களில் ஐஸ்கிரீம்கள் வழிய செயற்கைப் புன்னகையுடன் கூடிய விளம்பரக் குழந்தைகளின் போஸ்டர் என்று   ஐஸ்கிரீம் பார்களுக்கென்று உள்ள எந்தவொரு உள்கட்டமைப்புகளோ , அலங்காரங்களோ இல்லாத ஒரு பனிக்கூழகம் . இருபது நபர்கள் அமர்ந்து சாப்பிடும் வகையில் போடப்பட்டிருக்கும் டீக்கடை டைப் மர பெஞ்ச் , ஐஸ்கிரீம் பெட்டிகள் அவ்வளவே . நிற்பதற்கு இடமில்லாமல் மக்கள் நாக்கைச் சொட்டிகொண்டு நடைபாதையிலே நிற்கிறார்கள் . நானும் போய் நின்றுகொண்டேன் . நின்று கொண்டே சாப்பிடுவதற்கு அனுமதி இல்லை . பத்துப் பதினைந்து நிமிட காத்திருப்புக்கு பின் மர பெஞ்சில் இடம் கிடைத்தது . மொத்தமே எட்டு வகைதான் . குறிப்பாக வெரைட்டிகளின் பெயர் உச்சரிக்கும் வகையில் உள்ளது சிறப்பு. குறைந்தபட்ச விலை எட்டு ரூபாய் , அதிகபட்சம் பதினைந்து அவ்வளவே . பேமிலி பேக்கும் உண்டு. இருபது பேர் அமரக்கூடிய இடத்தில் மடிமீது ஒருவாரக சேர்த்து  நாற்பது பேர் ஐஸ்கிரீம் சுவைக்கிறார்கள். 

பரிசாரகரை கண்டுபிடிப்பது கூவத்தூரில் ஒளிந்திருக்கும் எம்.எல்.ஏ வைக் கண்டுபிடிப்பதை விட சிரமாமாக இருந்தது. தாவிப்பிடித்து கேசர் பாதமும் , பிஸ்தாவும் ஆர்டர் செய்தேன் . வகைக்கு ஒன்றாக சின்ன குழிக்கிண்ணங்கள் இரண்டில் கரண்டியுடன்  மேசை மீது வைக்கப்பட்டது. பொதுவாக ஐஸ்கிரீமை ஸ்பூன் பை ஸ்பூனாக ரசித்து ருசித்து சாப்பிடவேண்டும் என்று சொல்வார்கள் . ஆனால் நமக்கு அந்தளவுக்கு பொறுமை இல்லை மேலும் மைக்கேல் பார்லரில் அது முடியாததும் கூட . கவுதம் மேனன் டைப்பில் நாம் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தால் , நடைபாதையில் நிற்பவர்கள் ஹாட்டாகி நம்மை  கூழாக்கிவிடுவார்கள் . வேகமாகவே புசித்து ருசித்து வெளியேறினேன் . கேசர் பாதம் நல்ல சுவை . பிஸ்தா ஓக்கே. வகைக்கு ஒன்றாக நாலைந்து கிண்ணங்களை சுவீகரிக்கிறார்கள் மக்கள் . ரேபான் கிளாஸ் , அர்மானி ஜீன்ஸ் , அடிடாஸ் டீ சர்ட் என்று ஒரு மேட்டுக்குடி பிராண்டட் நபர் அருகிலேயே மேல் பட்டன் இல்லாத , தலை வாரத கேசத்துடன் ஒழுகிய மூக்கைத் துடைத்துக்கொண்டே ஐஸ்கிரீமை சுவைத்துக்கொண்டிருந்த சிறுவன் ஒருவன் தருண் விஜய் சொன்ன சகிப்புத்தன்மையை பிரதிபலித்துக் கொண்டிருந்தான் .

திருச்சியில் சூடு தலையில் இருந்து தரை வரை கொதிக்கின்றது . உக்கிரம் தாங்காததால் திருவரங்கம் , திருவானைக்கோவில், ஐயப்பன், கோர்ட் சித்தர் விசிட் திட்டத்தை கைவிட்டு திருப்பூருக்கு திரும்பியாயிற்று .


என்றென்றும் புன்னகையுடன்

ஜீவன்சுப்பு

May 4, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் : திருச்சி ...!




பேசாத வார்த்தைகள் : திருச்சி ...!

இரண்டாயிரத்து இரண்டு மற்றும் மூன்றாம் வருடத்தின் சில மாதங்கள் திருச்சியில் குப்பை கொட்டினேன் . மலைக்கோட்டை எதிரில் உள்ள ஒரு சத்திரத்தில் தங்கியிருந்து எசன்ஸ் கடைக்கு வேலைக்கு சென்றுகொண்டிருந்தேன் . இரண்டாயிரம் ரூபாய் சம்பளம் மற்றும் கடையிலிருந்து சத்திரத்திற்கு போய்வர . ஒரு மிதிவண்டி , அதன் பிறகு எப்போதாவது ஒருமுறை திருச்சி போய்வருவதுண்டு பெரும்பாலும் அது சிலமணி நேரப் பயணமாகவே இருக்கும் .

பல வருடங்களுக்குப் பிறகு உறவினர் வீட்டில் இருக்கும் மனைவியையும், தர்ஷினியையும் பார்த்துவரும் பொருட்டு இரண்டு நாள் நிகழ்வாக பயணப்பட்டேன் திருச்சிக்கு . வழக்கம்போல ஜன் சதாப்”தீ” மிகச்சரியாக மூன்று மணி நேரத்தில் திருச்சியை அடைந்தது . அங்கிருந்து அரசுப்பேருந்தில், ஒருமணி நேர அக்னிப்பயணத்திற்கு பிறகு சமயபுரம் சென்றடைந்தேன் .

கடந்த கால நினைவுகளை ரீ-கலெக்ட் செய்யும் விதமாக , இரண்டு நாள் பயணத்தில்  சந்திக்க வேண்டியவர்கள்/ வேண்டிய இடங்கள் என்று ஒரு லிஸ்ட் வைத்திருந்தேன் . சமயபுரம் மாரியம்மன் , மலைக்கோட்டை பிள்ளையார், ஸ்ரீரங்கம் பெருமாள்  , சென்ட்ரல் ஐய்யப்பன் , வண்ணத்துப்பூச்சி பார்க் , கோர்ட் சித்தர் மற்றும் சில மைக்கேல் ஐஸ்கிரீம் பார்லர் உள்பட சில உணவகங்கள்/சிற்றுண்டியகங்கள்.

திட்டப்படி ஞாயிறு மாலை சமயபுரம் . ஆனால் , குழுமியிருந்த கூட்டத்தை பார்த்து மலைக்கோட்டைக்கு எடுத்துவிட்டேன் ஓட்டத்தை. சென்னை ரெங்கநாதன் தெருவிற்கு சவால் கொடுக்கும் விதமாக மலைகோட்டை NSB சாலை . ( ஆமா ..! NSB ன்னா நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் ரோடு தானே ..?) இதுபோன்ற நெருக்கடியான சாலைகளில் முண்டியடித்து முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் போது ஏற்படும் மூச்சுதிணறலை, இருபுறமும் விரிந்திருக்கும் ஏதோவொரு ஜவுளிக் கடலின் கண்ணாடிக் கதவுகளின் வழியாக கசிந்துவரும் ஏ.சி காற்றுதான் ஆசுவாசப்படுத்தி உயிர் மூச்சை மீட்டுக் கொடுக்கிறது . பெரும்பாலும் ஜவுளிக் கடைகள்  எல்லாம் மாடி மேல மாடி வைத்து உயர்ந்துதானிருக்கும்  திருச்சி சாரதாஸ் மட்டும் பரந்து, விரிந்து அகண்டு இருக்கின்றது . கடல்களைக் கடந்து போய்கொண்டே இருந்தால் கடைகளோடு கடைகளாக கோவில் முகப்பு . புதிதாக போகிறவர்கள் கண்டிப்பாக கண்டுபிடிப்பது சிரமம்தான் .

தாயுமானவர் சன்னிதிக்கு வெகு சமீபத்தில் கும்பலாக மக்கள் செருப்பைத்தூக்கிக்கொண்டு நின்றார்கள் . நானும் நின்றேன் . நல்லவேளை காலணி காப்பாளர் ஆதார் அட்டை கேட்கவில்லை . காலணி காப்பகத்தின் நிலை வெகு பரிதாபம். பெட்டிக்கடைகூட வைக்கமுடியாத இடத்தில் நாறிக்கொண்டிருக்கிறது . சம்பந்தப்பட்டவர்கள் கவனித்தால் தேவலாம் . இல்லையெனில் அடிவாரப்பிள்ளையாரையே நம்மாட்கள் காவலுக்கு வைத்துவிடக்கூடிய அபாயம் இருக்கிறது . பத்து நிமிட தவத்திற்கு பின் காலணி காணாமல்போகாது என்பதற்கான கேரண்டி கார்டை பெற்றுகொண்டு அடிவார விநாயகருக்கு உக்கி போட்டு , உச்சிப் பிள்ளையாருக்கு முக்கி போட ஆரம்பித்தேன் .

திருச்சியில் குப்பை கொட்டினேன் என்று சொன்னேன் அல்லவா , அப்பொழுதெல்லாம் தினமும் காலை குளித்து முடித்து மலைமீதேறி உச்சிப் பிள்ளையாருக்கு வணக்கம் வைப்பதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தேன் . அதே நினைப்பில் தான் இப்பொழுதும் ஏறினேன் . படி ஏறத்துவங்குவதற்கு முன்பான சமதளத்தில் ஒரு தடுப்பு . உலோகத் துப்பறிவாளர் பீப்படித்துக்கொண்டிருந்தார் . எனக்கும் அடித்தார் . தொடர்ந்து கோவில் சிப்பந்தி பஞ்சு மிட்டாய் வண்ணத்தில் இருந்த ரசீதைக்  கிழித்து கைகளில் திணித்தார் . என்னவென்று வினவினேன் . கேமரா மொபைலுக்கு இருவது ரூபாய் கட்டணமாம் . நவீன கட்டணக் கொள்ளை(கை)யாக இருக்கிறது . இன்றைய தேதிக்கு பணியாரம் சுடும் பாட்டிகூட கேமரா மொபைல்தான் வைத்திருக்கிறது. 399 ரூபாய்க்கு மொபைல் வாங்கினால் கூட அதில் கேமரா வசதி இருக்கின்றது . போகட்டும் .

எண்ணிக்கை அடிப்படையில் பார்த்தால் மருதமலை , பழனி மலை  , சிவன்மலை படிக்கட்டுக்களை விட உச்சிப்பிளையார் மலைக்கோவில் படிக்கட்டுகள் குறைவுதான் ( தோராயமாக அறுநூறு படிகள்). ஆயினும் , மற்ற மூன்றைக்காட்டிலும் உ.பி மலை  சற்று சிரமம் . காரணம் குடவரைப் படிக்கட்டுகள். மற்ற மூன்றும் ஓப்பன் படிக்கட்டுகள் , அதிகாலையிலோ , மாலையிலோ போகும்போது இயற்கையோடு சேர்ந்து கொஞ்சம்  ஆசுவாசப்படுத்திக்கொள்ளலாம் . இங்கே அதற்கு வாய்ப்பில்லை . மூலவர் கர்ப்பகிரஹத்திற்குள் பிரவேசித்ததுபோலத்தான் . போதாதற்கு நிமிர்த்து வைத்த ஏணியை போன்ற படிகள் . முதல் சமதளத்தை அடைவதற்குள் பிரிட்டீஷ்காரன் இங்கிலீஸ் போல தஸ்புஸ் என்று நாக்கு தள்ளிவிட்டது . இன்னும் ஒரு பத்துப் பதினைந்து வருடங்கள் கழித்து மலை ஏறமுடியுமா என்பது மோடி அரசு பேங்கில் போடுவதாக சொன்ன பதினைந்து லட்சம் லட்சணம்தான்.

கிட்டத்தட்ட மலை ஏறுவது , பாதயாத்திரை போவது , நீண்ட வரிசையில் மணிக்கணக்கில் நின்று சுவாமி தரிஷனம் செய்வது இதெல்லாம் கூட மாஸ்டர் ஹெல்த் செக்கப் செய்துகொள்வது போலத்தான். மூச்சு வாங்காமல் , முட்டியைப்பிடிக்காமல் , தரையில் அமராமல் , போற வர்றவர்களை வேடிக்கை பார்க்காமல்  உங்களால் மலைக்கோட்டை உச்சிப்பிள்ளையார் சந்நிதியை அடைய முடியுமேயானால் நீங்கள் fit ஆக இருகின்றீர்கள் என்று அர்த்தம் .

உச்சிப்பிளையாருக்கு முன்பாக ஓர் அம்மன் சந்நிதி உண்டு . அங்கே, வெளிக்காற்று உள்ளே வரும்விதமாக இரண்டு இடங்களில் ஜன்னல் வைத்திருக்கிறார்கள் . ஜன்னலில் கொஞ்சம் முகத்தைக் கொடுத்து ஆக்சிஜனைப் பெற்றுகொண்டு மேற்கொண்டு நடையைக் கட்டினேன் . இப்பொழுது ஓப்பன் படிக்கட்டுக்கள் . வெயிலின் உக்கிரத்தில் இருந்து தப்பிக்கும்விதமாக இடையிடையே சாமியானா பந்தல் போட்டிருக்கிறார்கள். நான் சென்றது இரவு நேரம். காற்று அசுர வேகத்தில் வீசிக்கொண்டிருந்தது. பலத்த காற்றில் பறந்த இளைஞர்ன்னு நாளைய தினமலரில் பெட்டிச்செய்தி வந்துவிடக்கூடாதே என்ற பயத்தில் தடுப்புக்கம்பியை இறுகப்பற்றிக்கொண்டு பரந்து விரிந்த திருச்சியை ஒரு பயப்பார்வை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். ஒரு சிறுவனும் அவனது தாயாரும் என்னைப்பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே கடந்து போனார்கள். நானும் சிரிக்க முயற்சித்தேன்.

ஒட்டு மொத்த மலையும் செல்ஃபிகளால் ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது. பொதுவாக பொது இடங்களில் படம் எடுப்பதும், எடுதுக்கொள்வதும் எனக்குப் பிடிக்காதது . காரணம் வேறொன்றுமில்லை கூச்சம் . uneasy ஆக உணர்வேன் . ஆனால் , இங்கே தான் இருவது ரூபாய் கட்டணம் வசூலித்திருக்கிறார்களே அது செறிக்கவேண்டும் என்பதற்காக ஒரு காலை கம்பிக்குள் முட்டுக்கொடுத்துக்கொண்டு நாலைந்து புகைப்படங்களை கிளிக்கினேன் . காலும் கையும் ஆடிய ஆட்டத்தில் எடுத்த போட்டோக்கள் வீடியோவாகிவிட்டன.

மிச்சம் இருக்கும் படிகளையும் தவழ்ந்து ஏறி வரிசையில் நின்றேன் பத்து நிமிடக்காத்திருப்புக்குப் பின் விநாயகப்பெருமானின் திவ்ய தரிசனம் கிட்டிற்று . உண்டியலிலோ , தீபத்தட்டிலோ காணிக்கை என்று ஏதொன்றும் போடவில்லை . என்னளவில் காணிக்கை போடுவதைக்காட்டிலும் , குப்பை போடாமலிருப்பதே  நாம் செய்யும் பெரிய சேவை/காணிக்கை தான் . பெரும்பாலான நம் தமிழகக் கோவில்களைப் பார்த்தால் , மக்கள்\ கோவிலுக்கு கும்பிட வருகிறார்களா இல்லை குப்பை போட வருகிறார்களா என்று சந்தேகமே வந்துவிடும். கி.ரா அவர்களின் மனிதன் ஒரு மகத்தான சல்லிப்பயல் என்ரை கூற்றை நிறுவும் செயல்களில்/இடங்களில் மேற்படி இடமும்/செயலும் ஒன்று .

குறிப்பு : எதிர்பார்த்ததைவிட பதிவு நீண்டுகொண்டே போவதால் திருச்சி Conclusion அடுத்த பதிவில் .



என்றென்றும்  புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு.


Apr 25, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் – 250417


தஞ்சாவூர்க் கவிராயர் என்பவர் , தமிழ் இந்துவின் நடுப்பக்கத்தில் வாரமொருமுறை தம் பசுமையான நினைவுகளை எளிமையான வார்த்தைகளால் பகிர்ந்து வருகிறார் . சென்றவாரத்தில் உறவுகளையும் , தின்பண்டங்களையும் இணைத்து நினைவுகூர்ந்திருந்தார் . இருபத்தைந்து வயதினைக் கடந்த எலோருக்குமே மேற்படி அனுபவம் இருந்திருக்கும், நம் வீட்டிற்கு வந்த  ஒவ்வொரு உறவினருக்கும் ஓர் ஆஸ்த்தான தின்பண்டம் இருக்கும் . நமக்காக அதை அவர்கள் எடுத்து வரும் விதமும் பண்டத்தின் மணமும் இன்றளவும் அவர்களை நினைவுகூரவைக்கும் .


தாய் வழி பெரியம்மா என்னை பார்க்க வரும்போதெல்லாம் பொறி உருண்டை கொண்டு வருவார் . இரண்டு கைகளை சேர்த்து பிடித்தாலும் , பிதுங்கி நிக்கும் சைசில் இருக்கும் ஒவ்வொன்றும். மொறு மொறுவென்று கடிக்கும் போது இருக்கும் சுவையை காட்டிலும் , கடைசியில் சில கடிகளை அப்படியே வாயில் சற்று ஊற வைத்து சாப்பிடுவது அலாதியான சுவையை தரும்.

அப்பா எப்பொழுதும் விரும்பி வாங்கி வருவது இனிப்புக் காராசேவ். கசங்கிப்போன தினத்தந்தி பேப்பரில் பொட்டலம் கட்டி , ராஜ்கிரண் டைப் அண்டர்வேருக்குள் வைத்து அப்பா எடுத்து வரும் இனிப்பு காராசேவ்க்கு தனி ருசி .

தந்தை வழி பெரியம்மா சத்துணவுக்கூடத்தில் வேலைபார்த்தமையால் ஒவ்வொருமுறை வருகையின்போதும் அரசு சத்துமாவு பாக்கெட் ஒன்றோ இரண்டோ எடுத்துவருவார் . வெந்நீர் ஊற்றி பிசைந்து ஒரு நாளைக்கு ஓர் உருண்டையாக அம்மா தருவார் . என்னதான் உருண்டு, புரண்டாலும் இரண்டாவது உருண்டை கிடைக்காது. மேற்படி சத்துணவு உருண்டையில் உச்சபட்ச ருசியே அங்கங்கே சிதறி இருக்கும் சர்க்கரை கட்டி தான் . மாவு மட்டும் முதலில் கரைந்து இடையிடயே சர்க்கரை கட்டி மட்டும் தனியாக உமிழ்நீரில் சங்கமிக்கும்போது ருசியில் நாமும் கரைந்தே போவோம்.

அம்மாவின் ஆஸ்தானம் சீடைக்காயும், தேன்குழலும் . சீடைக்காயில் கலந்திருக்கும் தேங்காயின் ருசியை இப்பொழுதும் என்னால் நினைவுகூர்ந்து ருசிக்க முடிகின்றது. அமராவதிபுதூர் குருகுலத்தில் படித்தபோது இரண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை ஒரு டின் நிறைய சீடைக்காயும், தேன்குழலும் கொடுத்தனுப்புவார் அம்மா. விரைவில் தீர்ந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக வேளைக்கு பத்து என்று எண்ணி எண்ணி தின்றிருக்கிறேன். சமயங்களில் பக்கத்துப் பையன் கேட்டுவிடக்கூடாதே என்று சத்தம் வராமல் வாயில் ஊறவைத்து தின்றதை எல்லாம் நினைத்தால் சிரிப்பாக இருக்கிறது. அடுத்து தேன்குழல் . தேன்குழலின் சிறப்பே அதன் டிசைன்தான். ஒவ்வொன்றாக ஒடித்து ஒடித்து சாப்பிடுவது கிட்டதட்ட ஓவியம் வரைவது போலதான் . ஆயுள் சொற்பம்தான் எனினும் தேன்குழலில் பச்சை தேன்குழல் வெகு ருசியாக இருக்கும் . பச்சை தேன்குழல் என்பது ஆஃப்பாயில் போன்றது . அதாவது அரைவேக்காட்டில் எடுப்பது .


@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


வியாபாரத்தில் நம்மாட்களுக்கு ஒரு பழக்கம் உண்டு . அதாவது போன ரூட்லையே போறது . ஒருத்தன் வடை சுட்டு வியாபரம் பண்ணி நாலு காசு சேர்த்தா , உடனே நாங்களும் வடை சுடுறோம்னு எதிர்லயே கடை போட்டு எதிர்த்த கடைக்காரன் தலையில் துண்டை போட்டுவிடுவோம். பத்தாதற்கு நாமும் கையை சுட்டுக்குவோம். பரீட்சார்த்த முயற்சி என்பது தமிழகத்தில் வெகு சொற்பம் . ஊரோடு ஒத்து வாழ்ன்னு ஒரு சப்பைக்கட்டு கட்டி கிணத்துத் தவளையாகவே இருக்கிறோமோ என்றொரு எண்ணம் எனக்குண்டு. விதியாசப்படுத்திக்காட்டுவதில் நமக்கு நம்பிக்கையும் இல்லை அக்கறையுமில்லை. நம்முடைய வித்தியாசமெல்லாம் தமிழ்சினிமா இயக்குனர்கள் , தங்களது பட ரிலீசின் போது ஊடகத்திற்கு சொல்லும் ஒப்பனை வார்த்தைகள் போலத்தான்.

விளம்பரங்கள் கூட அப்படித்தான் . சாரதி வேஷ்டிக்கு அப்புறம் வேஷ்டிக்காக பெரிதாக எந்தவொரு விளம்பரத்தையும் கேட்டதாகவோ, பார்த்ததாகவோ , படித்ததாகவோ நினைவில்லை . சில வருடங்களுக்கு முன்பு வேஷ்டி விளம்பரம் எல்லாம் காசைக் கரியாக்குகிற செயலாகத்தான் பார்க்கப்பட்டது. காரணம் , ஆண்கள் வேஷ்டிகளைத் துறந்து பேன்ட், ஜீன்ஸ் என்று மாறிவிட்டதும், வேஷ்டிகட்ட மறந்துவிட்டதுமே. இந்நிலையில்தான் ராம்ராஜ் நிறுவனத்தினர் வேஷ்டி விளம்பரத்தை கையிலெடுத்து , தொடர்ந்து விளம்பரங்களை காட்டி,  ஆண்கள் கவனத்தை வேஷ்டிகளின் பக்கம் இழுத்தார்கள். விளம்பரங்கள் மட்டுமல்லாது புராடக்ட்களிலும் , சப்ளை செயினிலும் புதுமைகளை புகுத்தி ஆடைத்துறையில் வெண்மைப் புரட்சியை அமர்க்களமாக சாதித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள் .  புதிதாக எதையும் உருவாக்கவில்லை; மீட்டுருவாக்கம் தான் . ஆனால் துணிந்து இறங்கி , சின்ன சின்ன வித்யாசங்களை புகுத்தி இன்று ஒரு பெரிய சந்தையையே உருவாக்கிவிட்டார்கள் . இப்பொழுது நம் வடை பார்ட்டிகளுக்கு கண்களில் வேர்வை கட்டி அடுத்தடுத்து களமிறங்கிவிட்டார்கள். போட்டி நல்லதுதான் , இருப்பினும் ஏதேனும் ஒருவகையில் ஏற்கனவே இருப்பதை விட சிறப்பாக இருக்கவேண்டுமல்லவா 

சமீபத்தில் நான் ஆச்சர்யபட்டு பார்த்த இரண்டு விளம்பரங்கள் & புராடேக்ட்கள் ஒன்று இன்னோவேடிவ் வகையறா மற்றொன்று மீட்டுருவாக்கம் வகையறா. 

இன்னோவேடிவ் புரோடேக்ட் : கம்ஃபோர்ட் பேப்ரிக் கண்டிஷனர்.

எனக்குத் தெரிந்து டெட்டாலைத்தான் நாம் வெகுநாட்களாக பேப்ரிக் கண்டிஷனராக உபயோகித்துக் கொண்டிருந்தோம் . அதுவும் மாமாங்கத்திற்கு ஒருமுறை. அதாவது போர்வை, ஜமுக்காளம் துவைக்கும்போது மட்டும். மற்றபடி சவுக்கார கட்டியை வைத்து ரெண்டு தோய் தோய்த்து நாலு கும்மு கும்மி காயப்போடுவதோடு சரி . திடீரென பேப்ரிக் கண்டிஷனர் என்ற ஒன்றை விளம்பரப்படுத்தி இன்று சந்தையை துவைத்துப்  பிடித்துவிட்டார்கள். இன்றுவரை கம்போர்ட்டிற்கு போட்டியாக  வேறு எந்த பிராண்டும் வராதது ஆச்சர்யம். கோடிக்கணக்கில் மதிப்பிடப்படும் சந்தையை மோனோபோலியாக ஆட்சி செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.


மீட்டுருவாக்கம் : aer  டாய்லட் ப்ரெஷ்னர்.

சாம்பிராணி , ஊதுவத்தியைத்தான் சில இடங்களில் இன்றும் அறை மணப்பானாக உபயோகித்துக்கொன்டு இருக்கிறார்கள். சிறுவயதில் வீட்டில் அந்துருண்டையை போட்டுவைப்பார்கள் . அப்பொழுதெல்லாம் ஒதுங்குவதற்கு காடு கரைதான் . கிணற்றடியில், அலமாரியில் இங்கெல்லாம் நாப்தலின் என்ற வண்ண வண்ண அந்துருண்டையைத்தான் போட்டு வைத்திருப்பார்கள் . கொஞ்ச நாட்கள் கழித்து ஓடோனில் என்றொரு பிராண்ட் வந்து அந்துருண்டையை உருட்டிவிட்டு அதன் இடத்தை பிடித்துக்கொண்டது . மிகச்சமீபம் வரைக்கும் ஓடோனில் தான் கழிவறைகளின் மணக்கும் நண்பன்.

அதிரடியாக சமீபத்தில் உள்ளே நுழைந்தார்கள் கோத்ரேஜ் கம்பெனிக்காரர்கள். அதே டாய்லட்/ரூம் ப்ரெஷ்னர் தான் . ஆனால் வடிவமைப்பில் , பேக்கேஜிங்க்கில் , விளம்பரத்தில் என்று அனைத்து விசயங்களிலும் ஸ்டைலை புகுத்தி சந்தையை பிடித்துவிட்டார்கள் . வழமையான பேக்கேஜிங் மற்றும் மணத்தை தவிர்த்து ஸ்லீக்கான ஸ்டைலான புதுவிதமான நறுமணத்துடன் வந்த aer பாக்கெட்டை மக்கள் உடனே சுவீகரித்துக்கொன்டார்கள் .

@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@


கட்டப்பாவ காணோம் 




வரும் ஆனா வராது மாதிரியான படம் . கண்டிப்பா தோத்துடுவானுங்கன்னு முடிவு பண்ணி டி,வியை ஆஃப் பண்ணப்போகும்போதுதான் பவுண்டரியை அடிச்சு நம்பிக்கையை விதைப்பார்கள் அதைப்போலத்தான் க.காவும் . கோடை உக்கிரமாய் சிபி ; உக்கிரத்தை ஓரளவு ஈடுகட்டும் தர்பூசாய் ஐஸ்வர்யா ராஜேஷ். சிபியை மட்டும் சகித்துக்கொண்டால் பார்க்காலாம் டைப் படம்தான் . ஆங்காங்கே வரும் குறியீடுகளும், வசனங்களும் குறிப்பாக கிரிக்கெட் பார்ப்பதும் அதைத்தொடர்ந்து வரும் வசனங்களும் “ஏ”ஒன் ரகம். இருப்பினும் விரசமில்லை .  கள்ளச்சிரிப்புகளுடன் கடந்துவிடலாம்.
ஓப்பனிங் பேட்ஸ்மேன்கள் காலியானபிறகு , அவ்வளவுதான்னு நினைச்சுட்டு இருக்கும்போது நினச்சுப்பார்க்காத வகையில் டெயிலண்டர்கள் காட்டு காட்டென்று காட்டுவார்களே அதைப்போலவே காளிவெங்கட், மைம் கோபி , யோகிபாபு , டாடி சரவணன்னு பொளந்துகட்டுகிறார்கள் . காளிவெங்கட்டிற்காகவே இனி படம் பார்க்கலாம் போல . எனக்கு வாய்த்த அடிமைகளிலும் செம்மையான பெர்பார்மென்ஸ் மேற்படி க.காவிலும் தொடர்கிறது. குறிப்பாக ஷேர் ஆட்டோவில் பல்பு வாங்கும் போது காட்டும் உடல்மொழியெல்லாம் அபாரம் . உடல் மொழியோடு டயலாக் டெலிவரிகளும் நல்லா blend ஆவது சிறப்பு .

யோகிபாபுவின் ஓப்பனிங் என்ட்ரி சீனும் ,  தொடர்ந்து வரும் பி.ஜி.எம்மும் அதிரி புதிரி ரகம். தள்ளுவண்டிக் கடைக்காரரிடம் வாளி வாங்கும் காட்சிகள் கலகலப்பு . தள்ளுவண்டிக்கார அம்மிணியின் தண்ணி வண்டிக்காரக் கணவர் பேசும் “சொல்மீ” , “ப்ரோ” எல்லாம் அல்டிமேட் அல்டிமேட் ...! யோகியின் அசிஸ்டென்ட்டாக வரும் அந்த பங் வைத்த பையன் ஓட்டை வாளியில் மீனை வைத்துக்கொண்டு ஓடிவரும் காட்சி காமெடி ஹைக்கூ . லிவிங்க்ஸ்டன் , பெரிசு அப்புறம் அந்த களவாணி பட வில்லன் எல்லாருமே கச்சிதம். சேது மட்டும் ஏன் டல்லாவே வர்றாருன்னு தெரியல .மேஜிக் பண்றவங்கல்லாம் பொதுவா எந்த்தோவோட தானே இருப்பாங்க வைப்ரேஷனே இல்லாம சைலண்டா பொம்மை மாதிரி வர்றாரு , பேசுறாரு போறாரு .

“கண்களில் சுற்றும் கனவுகளை கைகளில் பிடிக்க வழி இருக்கா” பாடல் , அதன் வரிகளாலும் , சத்யப்பிரகாசின் குரல்களாலும் செவிஈர்க்கிறது. சிபி, ஐஸ்சின் அன்னியோன்யமான காட்சிகளும் , குட்டிக் குழந்தையின் பிஷ் ஸ்டெப்ஸ் நடனமும் பார்வைப்பரவசம் .

கலகலப்பு படத்திற்கு அப்புறமா நிறைய இடங்களில் சிரிச்சு பார்த்த படம் கட்டப்பாவ காணோம்.


என்றென்றும் புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு

Apr 5, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் - 050417 : லெக்ஷ்மி | நேஷனல் சில்க்ஸ் | கனவு வாரியம்









சமீபத்தில் கேட்க, கேட்க பிடித்துப்போனது லெக்ஷ்மி சிவனேஸ்வரலிங்கத்தின் குரல் . போகன் படத்தின் செந்தூரா பாடல் லெக்ஷ்மியின் முதல் திரையிசைப்பாடல். வழக்கமாக இமான் இசைக்கும் படங்களில் ஷ்ரேயாகோஷலின் குரல் தான் கவனம் ஈர்க்கும். போகனிலும் ஸ்ரேயா உண்டு . ஆயினும் லெக்ஷ்மி செவியீர்க்கிறார். உருவத்திலும் , குரலிலும் முறையே சாய் பல்லவியையும் , சித் ஸ்ரீராமையும் நினைவுபடுத்துகிறார். லேடி சித் ஸ்ரீராம் என்றுகூட சொல்லலாம் . அப்படியொரு ஆளுமை நிரம்பிய அழுத்தமான குரல் . செந்தூரா பாடலின் மற்றுமொரு சிறப்பம்சம் தாமரையின் வசியம் செய்யும் வரிகள் .

“அலைந்து நான் களைத்துப் போகும்போது அங்கே
மெலிந்து நான் இளைத்து போவதாய் சொல்லி ,
வீட்டில் நளபாகம் செய்வாயா ;
பொய்யாய் சில நேரம் வைவாயா, நான்
தொலைந்து போனால் உனை சேரும் வழி சொல்வாயா...!”

பாடல் என்றதும் எங்கே இவர்கள் என்று கேட்கத்தோன்றும் இருவர் , ஜிப்ரான் & ஆலாப் ராஜ். சமீபத்தில் இவர்களிருவரையும் கேட்ட நினைவில்லை. என்னாச்சு ...?


திருப்பூரில் , பொழுதுபோக்க சொல்லிக்கொள்ளும் படியாக ஒன்றும் இல்லை , சென்னையானால் வள்ளுவர் கோட்டம் , பீச் என்று எங்காவது சல்லிசான செலவில் நாள் பூராவும் சுத்திவரலாம் . மதுரை , திருச்சிகளில் கோவில்கள் , அணைகள் என்று எப்படியாவது அரைப்பொழுதை கழித்துவிடலாம். கோவை என்றால் கூட பரவாயில்லை ஷாப்பிங்கிற்காகவும் , விண்டோ ஷாப்பிங்கிற்காகவும் என்று ஒன்றுக்கு இரண்டாக மால்கள் உண்டு . திருப்பூர் மாதிரியான ஊர்களில் ரெம்ப கஷ்டம். தடுக்கி விழுந்தாலும் தடுக்காமல் விழுந்தாலும் அது ஒரு பனியன் கம்பெனியாகதான் இருக்கும். அதிகபட்ச பொழுதுபோக்கும் ஸ்தலம் திரையரங்கை தவிர்த்து வேறொன்றுமில்லை .

ஞாயிற்றுகிழமைகளில் போரடித்தால் அப்படியே டவுன்பஸ்ஸில் ஏறி திருப்பூர் பழைய பஸ் ஸ்டாண்டை ஒட்டிய கடை வீதிகளை ஒரு சுத்து சுத்தி வருவதுண்டு . அப்படியொரு சுத்தல் முடிந்து, வீடு திரும்ப கடைவீதி கார்னரில் நின்று கொண்டிருக்கும் போதுதான் கவனித்தேன் அந்த கடையை. பரபரப்பான கடைவீதியின் கடைக்கோடியில் பத்துக்கு இருபது அளவில் ஒரு அறையில் புத்தகக் கடை . நேஷனல் சில்க்ஸ்க்கு சொந்தமான கடை . இயற்கை வழி விளைவித்த பொருட்களையும் , தமிழ் மற்றும் ஆங்கில புத்தகங்களையும் வியாபாரம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அவசியமே இல்லைதான் , மூன்று டன் ஏ.சி யை மாட்டிவிட்டு புதுபொலிவுடன் விரிவுபடுத்தப்பட்ட பட்டுப்புடவை செக்ஷன் என்று விளம்பரப்படுத்தி கல்லாவை நிரப்பாலம்தான் ஆனால் செய்யவில்லை. மேற்படி நிறுவன உரிமையாளருக்கு புத்தகம் மீது அளவற்ற பிரியமுண்டென்றும் , அவரது தோட்டத்து வீட்டில் ஒரு குட்டி நூலகமே வைத்திருப்பதாகவும் கடைச் சிப்பந்தி சொல்லிகொண்டிருந்தார்.
மேற்படி கடையை ஒட்டினாற்போலயே நேஷனல் சில்க்ஸ் ஜவுளிக்கடையும் இயங்குகிறது .கடைக்கு செல்வோருக்கு தாழ்வுமனப்பான்மையை ஏற்படுத்தாத அளவிலான அலங்காரங்களுடன் , எளிமையான , இயல்பான புன்னைகையுடன் கனிவாக வரவேற்கும் கடை சிப்பந்திகள் வெகுவாக கவர்கிறார்கள் . நியாயமான விலையில் தரமான ஜவுளிகளுக்கு அவசியம் நாடலாம் நேஷனல் சில்க்சை .


கனவு வாரியம் . இண்டர்நேஷனல் அளவில் கவனம் ஈர்த்த படமென்று நாளிதழ்களில் , சமூக ஊடகங்களிலும் பேசப்பட்ட படம் . சமீபத்தில் காணக் கிடைத்தது . ஆராய்ச்சியையும், சுய தொழிலையும் , இயற்கை விவசாயத்தையும் வலுவாக ஆதரித்து பேசும் ஒரு பாடம். டாக்குமென்றித்தனமான படமாக தோன்றினாலும் போரடிக்கவில்லை. பொதுவாக இந்தியர்கள் குறிப்பாக சமகால தமிழர்கள் வேலைக்கு செல்வதையே விரும்புகிறார்கள் . தப்பித்தவறி யாரேனும் சொந்தத் தொழில் செய்யபோகிறேன் என்று சொன்னால் , ஏதோ சூசைட் செய்யப்போகிறவனை போலவே இந்த சமூகம் பார்க்கிறது ; அறிவுரைக்கிறது . இதையெல்லாம் தாண்டி ஆராய்ச்சி செய்யபோகிறேன் என்று சொன்னால் சர்வ நிச்சயமாய் சம்பந்தப்பட்டவரை கொண்டுபோய் மனநல மருத்துவமனையில் அனுமதித்துவிட்டுதான் அமர்வார்கள் நம்மாட்கள் . கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள் உங்கள் சுற்றத்தில் , நட்பில் எத்தனை பேர் சொந்தத் தொழில் செய்கிறார்கள் ; எத்தனை பேர் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள் . முன்னதில் சொற்பமாகவும் பின்னதில் அரிதினினும் அரிதாகவும் இருப்பார்கள்.

கம் டு தி மூவி . டிஜிட்டல் டீ.ஆராய் ஆணழகன் சிதம்பரம் . சுண்ணாம்புச் சுவராய் ஈ... ஈ.. என்று வலம் வருகிறார் போதாக்குறைக்கு குரல் வேறு கும்மியடிக்கிறது  . மற்றபடி அனைத்து கதாபாத்திரங்களும் கச்சிதம் . ஐ டி கம்பெனி டூ விவசாயியாக வரும் பாத்திரம் அவ்வளவு பக்குவம் . படத்தில் வெகுவாக கவர்ந்தது வசனம் . கொஞ்சம் பட்டி , டிங்கரிங் பார்த்து கதையின் நாயகனாய் வேறு யாரையேனும் போட்டிருந்தால் இன்னும் அதிகமானோரை சென்று சேர்ந்திருக்கும் கனவு வாரியம்.


என்றென்றும் புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு.

Mar 14, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் - 13.03.17 : திருப்பூர் செட்டியார் கடை.



சினிமாக் காதலர்கள் எல்லோருமே, உணவுக் காதலர்களாகவும் இருப்பதில்லை. ஆனால் , பெரும்பான்மையான உணவுக் காதலர்கள் சினிமாக் காதலர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.  எல்லோருடைய நட்பு வட்டத்திலும் குறைந்தபட்சம் யாரேனும் ஒருவராவது சினிமா கம் உணவுக் காதலராக இருப்பார். எமது அலுவலகத்திலும் அப்படியொருவர் உண்டு. வயதிலும், பதவியிலும் மூத்தவர் என்றபோதிலும் தன்மையாக பழகக்கூடியவர். வாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் ஒரு படம் இரண்டு, மூன்று ஹோட்டல் சிட்டிங் தவறாமல் இடம்பெறும் அவரது செட்யூலில்.

பலமுறை அழைத்தபோதும் , போகலாம் என்று திட்டமிட்ட போதும் மேற்படி காதலருடனான சிட்டிங் தள்ளிப்போய்கொண்டே இருந்தது . சென்ற மாதத்தில் ஒரு நாள் இரவு , திடீர் முடிவாக, அலுவலகம் முடிந்தவுடன் இன்னபிற இரு அலுவலக நண்பர்களுடன் செட்டியார் கடைக்கு படையெடுத்தோம் .

திருப்பூரில் , டவுன்ஹால் அருகில் , சிவா டெக்ஸ்டைல் எதிர்புறம் உள்ள வீதியில் நுழைந்து , வலது புறம் உள்ள சந்தின் கடைக்கோடியில் உள்ள கடைதான் தி பேமஸ் செட்டியார் கடை . அசைவத்திற்கு பெயர் பெற்ற கடை . கிட்டதட்ட ஒரு சாலையோர முனியாண்டி விலாஸ் போன்ற தோற்றம் . செட்டியார் கடைக்கு ஆடி காரில் வந்தெல்லாம் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று தோசைக்கல்லில் அடித்து சத்தியம் செய்தால் கூட நம்பமுடியாது. ஆனால் , அதுதான் உண்மை . சமயங்களில் உட்காருவதற்கு கூட இடம் கிடைக்காது.

கடைக்கு எதிர்புறம் மரத்தடியிலும் நாலைந்து டேபிள் சேர் போட்டிருக்கிறார்கள் . ஓபன் ரூஃப் பிரியர்கள் சிலர் பியர்களுடன் சமீபித்திருந்தார்கள் . தவிர்த்து, வெகு அருகிலேயே கூரையுடன் கூடிய உணவருந்தும் கூடமும் உண்டு . வண்டியை பார்க் செய்துவிட்டு மேற்படி கூடத்தில் தஞ்சமடைந்தோம். குதூகலத்துடன் ஒரு வாலிப பட்டாளமும் , ஒன்றிரண்டு குடும்பமும் ஏற்கனவே செட்டியார் கடையை காலி செய்யும் நோக்குடன் , கோழிகளையும் முட்டைகளையும் சுவீகரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். பொதுவாக நான் உணவு விசயத்தில் எந்த பரீட்சார்த்த முயற்சியிலும் ஈடுபடுவதில்லை . வசந்த பவனோ , கையேந்தி பவனோ இல்லை தலைப்பாகட்டியோ , மெனு கார்டை அட்டை டூ அட்டை மேய்ந்துவிட்டு , நாலு இட்லி ஒரு வீட்டு தோசையோடு முடித்துக்கொள்வேன் . பட் , இந்த முறை அதற்கான வாய்ப்பே இல்லை . இதுவரை வாயில் நுழைந்திடாத , காதால் கேட்டிராத சில பல அயிட்டங்களை காதலர் ஆர்டர் செய்துகொண்டிருந்தார் .

நாங்கள் சென்றிருந்த அன்று பிரதோஷம் . என்னுடன் வந்த பிறிதொரு நண்பருடன் சேர்த்து நானும் பிரதோஷத்தன்று அசைவம் சாப்பிடுவதில்லை. எல்லோருக்கும் தலா ரெண்டு நெய் புரோட்டாவும் , சைடிஷாக ஒரு சில மாசலா கிரேவிகளையும் ஆர்டர் செய்தார். புரோட்டாவுக்கு தொட்டுக்கொள்ள, காசு கொடுத்து கிரேவி வாங்கவேண்டுமேன்பதை என்னால் ஜீரணித்துகொள்ளவே முடியவில்லை . நெய் புரோட்டாவை சாப்பிடுவதற்க்கெல்லாம் முப்பத்தியிரண்டு பற்களும் முழு பலத்துடன் இருக்கவேண்டும் . அடித்து நொறுக்கி புரோட்டவை மென்று முழுங்குவதற்குள் தாவு தீர்ந்துவிட்டது.

அடுத்தடுத்து ஆர்டர் செய்த அசைவ அயிட்டங்கள் ஒவ்வொன்றாக டேபிளில் படைக்கப்பட்டன . காதலர் எங்களுக்கு “பெப்பர் எக்” கை சிபாரிசு செய்தார் . பட் ,  பிரதோஷத்தன்று நாங்கள் டீ டோட்டலராக்கும் என்று சொல்லி மறுத்து விட்டோம் . முத்தமிடத்தூண்டும் இதழ்களைப் போல , அவர்களுக்கு படைக்கப்பட பெப்பர் எக் எங்களை கட்டி இழுத்தது  , அதன் வாசனை நாசி கடந்து , நரம்புகளையெல்லாம் தூண்டியது .  வெகு பிரயாசைப்பட்டும் அடக்கமுடியவில்லை. சக பிரோதஷ பார்ட்டியை பார்த்தேன் , அவர் கண்கள் , முட்டையை சைவத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளலாமே என்று இரைஞ்சுவதாக பட்டது . இரண்டு சுற்று பார்வை பரிமாற்றத்திற்கு பின் ஏகமனதாக முட்டையை சைவத்தில் சேர்த்து இதழ்களில் வாய் பதித்தோம் .

அழகாக நறுக்கிய, நாட்டுகோழி முட்டையின் வெண் சுளையில் கொஞ்சம் அதிகப்படியாக மிளகுப்பொடி போட்டு , பொன் நிறத்தில் எண்ணெயில் வறுத்த அந்த முட்டையின் சுவை கட்டையில் போகின்ற வரை மறவாது . நாங்கள் அத்தோடு நிறுத்திக்கொள்ள  , மற்ற இருவரும் இன்னும் சில உயிரினங்களை கொன்று தின்று கொண்டிருந்தார்கள் . கடைசியாக இரண்டு பிளேட் தயிர் சாதம் கோரினார் காதலர் . இதென்னங்க காம்பினேஷன் என்று ஜெர்க் ஆனதற்கு, அதீத காரத்தை ஆற்றுப்படுத்த என்று பதிலுரைத்தார். எங்களுக்கு வேண்டாமென்று சொல்லி வெளியேறிய பத்தாவது நிமிடத்தில் வயிற்றிலுருந்து தொண்டை வரைக்கும் கப கப வென்று ஆசிட் . பெப்பர் தன் வேலையை காட்டு காட்டென்று காட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது . மறுபடியும் போய் தயிர் சாதம் கேட்பது உசிதமில்லை என்று உஷ் கொட்டியவாறே பழரசக் கடையை தேடிக்கண்டுபிடித்து அடைக்கலமானேன் .

ஜிஞ்சர் வித் லெமன் சோடா ஆர்டர் செய்தோம் , நறுக்கிய இஞ்சி , அரை சிட்டிகை உப்பு , அளவான சர்க்கரை கொஞ்சமாக எலுமிச்சை என்று பெர்பெக்ட் கலவையில் மெல்லிய ஜில்லிப்புடன் கூடிய பானத்தை அருந்திய பின்தான் அமிலம் கொஞ்சம் மட்டுப்பட்டது.

நீங்கள் அசைவ விரும்பியா , உங்களுக்கு காரமெல்லாம்  கடலை மிட்டாய் சாப்பிடுவது போன்றா ..? அப்படியென்றால் உங்களுக்கான சரியான தேர்வாக செட்டியார் கடை இருக்கும் . காரம் ஆகாதுன்னு சொல்றவங்க கடை பக்கத்துல கூட போயிடாம  தூரமா ஓடி போயிடுங்க ...! அதான் நல்லது உடம்புக்கும் & பர்சுக்கும்.

என்றென்றும் புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு