Mar 14, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் - 13.03.17 : திருப்பூர் செட்டியார் கடை.



சினிமாக் காதலர்கள் எல்லோருமே, உணவுக் காதலர்களாகவும் இருப்பதில்லை. ஆனால் , பெரும்பான்மையான உணவுக் காதலர்கள் சினிமாக் காதலர்களாகவும் இருக்கிறார்கள்.  எல்லோருடைய நட்பு வட்டத்திலும் குறைந்தபட்சம் யாரேனும் ஒருவராவது சினிமா கம் உணவுக் காதலராக இருப்பார். எமது அலுவலகத்திலும் அப்படியொருவர் உண்டு. வயதிலும், பதவியிலும் மூத்தவர் என்றபோதிலும் தன்மையாக பழகக்கூடியவர். வாரத்திற்கு குறைந்தபட்சம் ஒரு படம் இரண்டு, மூன்று ஹோட்டல் சிட்டிங் தவறாமல் இடம்பெறும் அவரது செட்யூலில்.

பலமுறை அழைத்தபோதும் , போகலாம் என்று திட்டமிட்ட போதும் மேற்படி காதலருடனான சிட்டிங் தள்ளிப்போய்கொண்டே இருந்தது . சென்ற மாதத்தில் ஒரு நாள் இரவு , திடீர் முடிவாக, அலுவலகம் முடிந்தவுடன் இன்னபிற இரு அலுவலக நண்பர்களுடன் செட்டியார் கடைக்கு படையெடுத்தோம் .

திருப்பூரில் , டவுன்ஹால் அருகில் , சிவா டெக்ஸ்டைல் எதிர்புறம் உள்ள வீதியில் நுழைந்து , வலது புறம் உள்ள சந்தின் கடைக்கோடியில் உள்ள கடைதான் தி பேமஸ் செட்டியார் கடை . அசைவத்திற்கு பெயர் பெற்ற கடை . கிட்டதட்ட ஒரு சாலையோர முனியாண்டி விலாஸ் போன்ற தோற்றம் . செட்டியார் கடைக்கு ஆடி காரில் வந்தெல்லாம் சாப்பிடுகிறார்கள் என்று தோசைக்கல்லில் அடித்து சத்தியம் செய்தால் கூட நம்பமுடியாது. ஆனால் , அதுதான் உண்மை . சமயங்களில் உட்காருவதற்கு கூட இடம் கிடைக்காது.

கடைக்கு எதிர்புறம் மரத்தடியிலும் நாலைந்து டேபிள் சேர் போட்டிருக்கிறார்கள் . ஓபன் ரூஃப் பிரியர்கள் சிலர் பியர்களுடன் சமீபித்திருந்தார்கள் . தவிர்த்து, வெகு அருகிலேயே கூரையுடன் கூடிய உணவருந்தும் கூடமும் உண்டு . வண்டியை பார்க் செய்துவிட்டு மேற்படி கூடத்தில் தஞ்சமடைந்தோம். குதூகலத்துடன் ஒரு வாலிப பட்டாளமும் , ஒன்றிரண்டு குடும்பமும் ஏற்கனவே செட்டியார் கடையை காலி செய்யும் நோக்குடன் , கோழிகளையும் முட்டைகளையும் சுவீகரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். பொதுவாக நான் உணவு விசயத்தில் எந்த பரீட்சார்த்த முயற்சியிலும் ஈடுபடுவதில்லை . வசந்த பவனோ , கையேந்தி பவனோ இல்லை தலைப்பாகட்டியோ , மெனு கார்டை அட்டை டூ அட்டை மேய்ந்துவிட்டு , நாலு இட்லி ஒரு வீட்டு தோசையோடு முடித்துக்கொள்வேன் . பட் , இந்த முறை அதற்கான வாய்ப்பே இல்லை . இதுவரை வாயில் நுழைந்திடாத , காதால் கேட்டிராத சில பல அயிட்டங்களை காதலர் ஆர்டர் செய்துகொண்டிருந்தார் .

நாங்கள் சென்றிருந்த அன்று பிரதோஷம் . என்னுடன் வந்த பிறிதொரு நண்பருடன் சேர்த்து நானும் பிரதோஷத்தன்று அசைவம் சாப்பிடுவதில்லை. எல்லோருக்கும் தலா ரெண்டு நெய் புரோட்டாவும் , சைடிஷாக ஒரு சில மாசலா கிரேவிகளையும் ஆர்டர் செய்தார். புரோட்டாவுக்கு தொட்டுக்கொள்ள, காசு கொடுத்து கிரேவி வாங்கவேண்டுமேன்பதை என்னால் ஜீரணித்துகொள்ளவே முடியவில்லை . நெய் புரோட்டாவை சாப்பிடுவதற்க்கெல்லாம் முப்பத்தியிரண்டு பற்களும் முழு பலத்துடன் இருக்கவேண்டும் . அடித்து நொறுக்கி புரோட்டவை மென்று முழுங்குவதற்குள் தாவு தீர்ந்துவிட்டது.

அடுத்தடுத்து ஆர்டர் செய்த அசைவ அயிட்டங்கள் ஒவ்வொன்றாக டேபிளில் படைக்கப்பட்டன . காதலர் எங்களுக்கு “பெப்பர் எக்” கை சிபாரிசு செய்தார் . பட் ,  பிரதோஷத்தன்று நாங்கள் டீ டோட்டலராக்கும் என்று சொல்லி மறுத்து விட்டோம் . முத்தமிடத்தூண்டும் இதழ்களைப் போல , அவர்களுக்கு படைக்கப்பட பெப்பர் எக் எங்களை கட்டி இழுத்தது  , அதன் வாசனை நாசி கடந்து , நரம்புகளையெல்லாம் தூண்டியது .  வெகு பிரயாசைப்பட்டும் அடக்கமுடியவில்லை. சக பிரோதஷ பார்ட்டியை பார்த்தேன் , அவர் கண்கள் , முட்டையை சைவத்தில் சேர்த்துக்கொள்ளலாமே என்று இரைஞ்சுவதாக பட்டது . இரண்டு சுற்று பார்வை பரிமாற்றத்திற்கு பின் ஏகமனதாக முட்டையை சைவத்தில் சேர்த்து இதழ்களில் வாய் பதித்தோம் .

அழகாக நறுக்கிய, நாட்டுகோழி முட்டையின் வெண் சுளையில் கொஞ்சம் அதிகப்படியாக மிளகுப்பொடி போட்டு , பொன் நிறத்தில் எண்ணெயில் வறுத்த அந்த முட்டையின் சுவை கட்டையில் போகின்ற வரை மறவாது . நாங்கள் அத்தோடு நிறுத்திக்கொள்ள  , மற்ற இருவரும் இன்னும் சில உயிரினங்களை கொன்று தின்று கொண்டிருந்தார்கள் . கடைசியாக இரண்டு பிளேட் தயிர் சாதம் கோரினார் காதலர் . இதென்னங்க காம்பினேஷன் என்று ஜெர்க் ஆனதற்கு, அதீத காரத்தை ஆற்றுப்படுத்த என்று பதிலுரைத்தார். எங்களுக்கு வேண்டாமென்று சொல்லி வெளியேறிய பத்தாவது நிமிடத்தில் வயிற்றிலுருந்து தொண்டை வரைக்கும் கப கப வென்று ஆசிட் . பெப்பர் தன் வேலையை காட்டு காட்டென்று காட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது . மறுபடியும் போய் தயிர் சாதம் கேட்பது உசிதமில்லை என்று உஷ் கொட்டியவாறே பழரசக் கடையை தேடிக்கண்டுபிடித்து அடைக்கலமானேன் .

ஜிஞ்சர் வித் லெமன் சோடா ஆர்டர் செய்தோம் , நறுக்கிய இஞ்சி , அரை சிட்டிகை உப்பு , அளவான சர்க்கரை கொஞ்சமாக எலுமிச்சை என்று பெர்பெக்ட் கலவையில் மெல்லிய ஜில்லிப்புடன் கூடிய பானத்தை அருந்திய பின்தான் அமிலம் கொஞ்சம் மட்டுப்பட்டது.

நீங்கள் அசைவ விரும்பியா , உங்களுக்கு காரமெல்லாம்  கடலை மிட்டாய் சாப்பிடுவது போன்றா ..? அப்படியென்றால் உங்களுக்கான சரியான தேர்வாக செட்டியார் கடை இருக்கும் . காரம் ஆகாதுன்னு சொல்றவங்க கடை பக்கத்துல கூட போயிடாம  தூரமா ஓடி போயிடுங்க ...! அதான் நல்லது உடம்புக்கும் & பர்சுக்கும்.

என்றென்றும் புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு

Mar 1, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் : கண்ணதாசன் , குருகுலம் , சுகன்யா ஸம்ரிதி யோஜனா.


     
அர்த்தமுள்ள இந்து மதம் உட்பட கண்ணதாசனின் பத்து புத்தகங்கங்கள் அடங்கிய மின் நூலை நண்பர் ஒருவர் கட்செவி அஞ்சலில் பகிர்ந்திருந்தார். கிட்டத்தட்ட 1000 பக்கங்கள். RANDOM ஆக தினமும் ரெண்டு மூணு பக்கங்களை வாசிக்கிறேன். இன்று அமராவதிபுதூர் குருகுலத்தை பத்தி ஒரு பத்தி ...!

குருகுலத்தில் பயிலும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் விடுதி எண் உண்டு. கிட்டத்தட்ட பெயருக்கு இணையானது விடுதி எண் . விடுதி எண்னை சொன்னால் வீட்டு எண் வரை வரலாற்றையே சொல்லிவிடுவார்கள். கவியரசருக்கு 498 ஆம் எண். அவர் படித்த காலத்தில் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் பத்துக்கு பத்து சதுர அடி விவசாய இடத்தையும், நால்வருக்கொன்றாக பசு மாட்டையும் கொடுத்து பராமரிக்க வேண்டும் என்பதும் கல்வியாக இருந்திருக்கிறது. கூடவே குருகுல வளாகத்திலேயே அமைக்கப்பட்டிருந்த  தறியில் அவரவருக்கான வேஷ்டியை மாணவர்களே நெய்துகொள்ள வேண்டுமாம். சில வருடங்கள் பாட்டு வகுப்பும், இசை வாத்திய வகுப்பும் கூட பயிற்றுவித்திருக்கிறார்கள் மாணவர்களுக்கு .

இதையேதான் இப்பொழுது CBSE, STATE BOARD என்று போர்டு வைத்து கொள்ளையடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். குருகுலத்தில் ஒழுக்கத்திற்கு தான் முன்னுரிமை. நீங்கள் ஏழாம் வகுப்பையே எட்டு வருடங்கள் படித்தாலும் பிரச்சினையில்லை. காந்திய கொள்கையை ஒற்றிய பாடத்திட்டத்தையும் , பழக்கவழக்கங்களையும் கொண்டியங்கும் கல்விச்சாலை. நாங்கள் படிக்கும்போது மேற்படி கண்ணதாசன் காலத்திய கல்வி முறை இல்லை. இருந்திருந்தால் இன்னும் சிறப்பான வாழ்வியலை அனுபவித்திருக்கலாமோ என்ற எண்ணம் எழுகின்றது இப்பொழுது.

பெரும்பாலானவர்கள் குருகுலம் என்றால் , நந்தா படத்தில் சூர்யாவை சேர்த்திருப்பார்களே அதுவா என்று கேட்கிறார்கள். இல்லை. அது சிறுவர் சீர்திருத்தப்பள்ளி. அது தண்டனை...! இது பெற்றவர்களின் விருப்பத்தின் பேரில் சேர்க்கப்படும் உண்டு உறைவிடப் பள்ளி. காலை ஐந்து மணி முதல் இரவு ஒன்பது மணி வரையிலான ராணுவ ஒழுங்குடன் கூடிய டைம்டேபிள் . இருக்கப்பிடிக்காமல் , சாக்கடை பொந்துக்குள் புகுந்து தப்பித்தவர்கள், நடு சென்டரில் சிக்கி சின்னாபின்னமானவர்கள் எல்லாம் உண்டு. நமக்கு எலிப் பொந்தே போதுமானதாக இருந்தாலும், எப்படியும் அடித்து துவைத்து  மறுபடியும் குருகுலத்தில் தான்  கொண்டுவந்து காயப்போடுவார்கள் என்று தெரிந்தமையால் சமத்துப்பிள்ளையாகவே ஐந்து வருடங்களையும் கடத்தியாயிற்று. குருகுலத்தில் படிக்கும் போது மாணவர்கள் அனைவருமே அதை தண்டனையாகவே கருதினோம். இப்பொழுது கேட்டால் குருகுல வாசம்தான் தற்சமயம் இருக்கும் சிற்சில நல் பழக்கவழக்கங்களுக்கும் , ஓரளவேனும் நன்றாக இருப்பதற்கும் காரணம் என்று சொல்வோம்.

எனது விடுதி எண் 102. சமீபத்தில் இணையத்தின் வழியாக குருகுல மாணவர் ஒருவரின்  தொடர்பு கிடைத்தது. அண்ணே அவரா நீங்க...?! அடையாளமே தெரியலையே என்று ஜெர்க் ஆனார் . மேற்படி குருகுல வாசத்தில் ,அடியேன் பெரும்பாலும் தொள தொள சட்டையும், நெற்றி நிறைய பட்டையும், கழுத்தில் ருத்திராட்ச கொட்டையுமாகத்தான் திரிவேன். அதுதான் ஜுனியர் ஜெர்க் ஆனதன் காரணம். ஏதோ ஒரு மடத்தின் மடப்பள்ளியில், புளிச் சோறு உருட்டிக்கொண்டிருப்பான் என்று நினைத்த ஒருவன்,  ஜீன்ஸ் போட்டு மூஞ்சி புத்தகத்தில் ஸ்டேட்டஸ் போடுவேனென்று கனவிலும் எதிர்பார்த்திருக்கமாட்டான்.
     
ஆயிற்று, குருகுலத்தை விட்டு வந்து பதினெட்டு வருடங்கள் ஆயிற்று. விரைவில் ஓர் எட்டு போய் வரவேண்டும்

**********************************************************************************************************************************
ASSET ம் இல்லை LIABILITY ம் இல்லை, கிட்டத்தட்ட ஒட்டியும் ஒட்டாத வாழ்க்கையைத்தான் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறேன். இது வருமான வரி கணக்கு பைசல் பண்ண வேண்டிய நேரம் . எதைத்தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்பதுபோல எந்தெந்த வகையில் வரி செலுத்தாமல் எஸ்கேப் ஆகலாம் என்று ஆளாளுக்கு ஆலாய்ப் பறக்கின்றார்கள் .

மேற்படி வருமான வரி தொடர்பான , சேமிப்பு திட்டங்கள் பற்றி இணையத்தில் உலாவியதில் கண்ணில் பட்டது ஒரு உருப்படியான திட்டம் . இந்திய அரசின் , பிரதமர் மோடி அமைச்சரவையினால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டசுகன்யா சம்ரிதி யோஜனா திட்டம் ( தமிழில் செல்வமகள் சேமிப்புத்திட்டம் ) .

ரெம்ப காம்பெக்டான ஒரு திட்டம் , கண்ணைக்கட்டும் கண்டிப்புகளோ , கழுத்தை நெரிக்கும் அளவிற்கான தவணையோ இல்லாத வெகு நெகிழ்வான ஒரு திட்டம் . பெண் குகந்தைகளின் கல்வி மற்றும் திருமணச் செலவுகளை மனதில் வைத்து கொண்டுவரப்பட்டிருக்கின்றது .

திட்டத்தின் சாதக பாதகங்கள்

Ø      பெண் குழந்தைகளுக்கான எளிய சேமிப்புத்திட்டம் .
Ø      பத்து வயது வரை உள்ள பெண் குழந்தைகளுக்கு தொடங்கலாம்.
Ø      ஒரு வருடத்திற்கு குறைந்தபட்சம் ஆயிரம் ரூபாயிலிருந்து அதிகபட்சமாக லட்சத்து ஐம்பதினாயிரம் வரை கட்டலாம்.
Ø      நூரின் மடங்காக எவளவு வேண்டுமானாலும் எத்தனை தவணையில் வேண்டுமானாலும் கட்டலாம்.
Ø      பதினான்கு வருடங்கள் தொடர்ந்து கட்டவேண்டும்.
Ø      வேறு எந்த சேமிப்பு திட்டங்களிலும் கிடைக்காத அளவிற்கான வட்டி இதில் கிடைக்கும்
Ø      ஆரம்பித்த வருடத்தில் 9.1 சதவிகித வட்டியும் தற்சமயம் 8.6 சதவிகித வட்டியும் வழங்கப்படுகின்றது .
Ø      தபால் நிலையம் மற்றும் அரசு வங்கிகளின் எந்த கிளையில் வேண்டுமானாலும் கணக்கு தொடங்கலாம் . எந்தக் கிளைக்கு வேண்டுமானாலும் மாற்றிகொள்ளும் வசதியும் உண்டு .
Ø      ஆதார் அட்டை , பான் கார்டு , பாஸ்போர்ட் இதில் ஏதாவது ஒன்றும குழந்தையின் பிறப்புச் சான்றிதழும் இருந்தால் போதும் .
Ø      EEE என்று சொல்லப்படும் வரிவிலக்கு வசதி உண்டு . அதாவது இதில் செய்யப்படும் முதலீடு ,கிடைக்கும் முதிர்வுத்தொகை மற்றும் வட்டி இவை மூன்றிற்கும் வருமானவரி விலக்கு உண்டு.

பாதகம் என்று பார்த்தால் ,

Ø      பதினெட்டு வயதிற்கு முன்பாக அவ்வளவு எளிதில் பணத்தை எடுக்க முடியாது.
Ø      21 வருடங்கள் கழித்துதான் முதிர்வுதொகை கிடைக்கும்.
Ø      ஒரு வேளை அதற்கு முன்பாகவே திருமணம் நிச்சயிக்கப்பட்டால் மட்டுமே பணத்தை திரும்ப பெற முடியும்.
Ø      குழந்தையின் பதினெட்டாவது வயதில் கல்விக்காக ஐம்பது சதவிகிதம் மட்டுமே எடுக்கமுடியும் .
Ø      ஐந்து வயதிற்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு மட்டுமே முழு பயன் கிடைக்கும் .
Ø      நிலையற்ற வட்டி விகிதம்.
Ø      இணையத்தின் வாயிலாக கணக்கை ஆரம்பிக்கவும் இயலாது , பணம் செலுத்தவும் இயலாது .

இன்றைய கல்யாண கள நிலவரங்களை வைத்துப் பார்த்தால் , ஆக்சுவலி இந்த திட்டம் ஆண் குழந்தைகளுக்குத்தான் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கவேண்டும் . இன்றைக்கே  திருமணத்திற்கு பெண் கிடைக்காமல் திண்டாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ஆண்கள் . இன்னும் இருபது வருடங்கள் கழித்து நிச்சயமாக பையன் வீட்டார்தான் வரதட்சணை கொடுத்து பெண் எடுக்க வேண்டியதிருக்கும் .

என்றென்றும் புன்னகையுடன்

ஜீவன்சுப்பு .

Jan 15, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் : 15.01.2017 - ஆயிரங்கால் மண்டபம்




ஆயிரங்கால் மண்டபம்

புது வருடத்தை புத்தகத்துடன் தொடங்கலாம் என்ற நல்லெண்ணத்தின்பால் அருகிலுள்ள கிளை நூலகத்தினை அணுகினேன். நூலகங்களில் புத்தகம் தெரிவு செய்வதற்கு ஒரு தனித்திறமை தேவை . அது எமக்கு இன்னமும் கைவரப்பெறவில்லை. பகுதி புத்தகங்கள் அரசியல் புத்தகங்களாகவும் , மிகுதி புத்தகங்கள் அரசியலால் வந்த புத்தகங்களாகவும் இருக்கிறது .

நூலகப் பணி நேரம் முடியும் நேரம் அது  , பகுதி நேரப் பணியாளர் அதற்கான முஸ்தீபுகளில் இறங்கியிருந்தார் . சிக்னல் போடுவதற்கு பத்து நொடிகள் இருக்கும் போதே வண்டியை எடுத்து விடவேண்டும் இல்லையேல் , ஒலி எழுப்பியே நம்மை ஒழித்துவிடுவார்கள் . கிட்டத்தட்ட அந்த நிலையில் தான் இருந்தேன் . பணியாளர் ஓங்கி அறைந்தார் சன்னலை . கண்ணை மூடி , கண நேர இங்கி பிங்கியின் முடிவில் ஜெயமோகனின் ஆயிரம் கால் மண்டபத்தினை தெரிவு செய்து நீட்டினேன் . நூலக அம்மையார் என்னை வெளிறிய முகத்துடன் வெளியேற்றினார் .

ஆறு வருடங்களில் வெவ்வேறு பத்திரிகைகளிலும் , இதழ்களிலும் ஜெமோ அவர்கள் எழுதிய சிறுகதைகளின் தொகுப்பு . 1999  ல் அகரம் பதிப்பகத்தாரால் வெளியிடப்பட்ட  புத்தகம் . 2017 , சனவரி முதல் தேதி , மிகச்சரியாக பன்னிரெண்டு மணிக்கு முகநூல் நிலைத் தகவலுடனும் , ஆண்டவன் கருணையால் , அவ்வளவு எளிதில் விரும்பிடாத நான்கு ஜீவன்களின் விருப்பக்குரியுடனும் முன்னுரையை தொடங்கினேன் . நம் புத்திக்கு இரண்டு பத்திக்கு மேல் தாக்குபிடிக்க முடியவில்லை.

வேலைக்கு சேர்ந்த புதிதில் எப்பாடுபட்டாவது ஆங்கிலதில் புலவராகிவிடவேண்டும் என்ற சபத வெறியில் ஆங்கில இந்து பத்திரிக்கை வாங்கி , அதுவும் சொந்தக் காசில் வாங்கி பத்தி பத்தியாக பாத்தி கட்டிய நினைவுகள் வந்து போயின . ஒரு பத்தி வாசித்து அர்த்தம் விளங்குவதற்குள் பத்து பதினைந்து முறை அகராதியை புரட்டிப் பார்த்து ஓய்ந்த நாட்கள் அவை . இப்போது புத்தகத்தை வேலைக்காகாது என்று மூடி வைக்கவும் மனமில்லை . புத்தாண்டின் ஆரம்பமே அரைகுறையாக இருப்பது அபசகுனமல்லவோ...!

அர்த்தம் , அகராதியை எல்லாம் ஓரங்கட்டி விட்டு கதைக்குள் நுழைந்தேன் . முதல் கதை புத்தகத்தின் தலைப்பை தாங்கி வரும் “ஆயிரங்கால் மண்டபம்” . செண்பகக் குழல் வாய் மொழி என்னும் சிறுமியின் பார்வையில் சித்திக்குட்டி என்ற பெண்ணின் மீது நடத்தப்படும் மண வன்முறையை சொல்லிச் செல்கிறது . மனிதர்களின் மனம் எவ்வளவு கல்லாக இருக்கின்றது என்பதை உணர்த்தும் விதமாக சித்திக்குட்டி கற்சிலையாகிவிட்டார் என்று புரிந்து கொண்டேன் . கதையின் முதல் பத்தியில் வரும் மண்டப விவரணையில் மனம் லயித்து ஒரு சுகானுபவத்தை உணர முடிகின்றது .

அடுத்ததாக , “தேவகி சித்தியின் டைரி” . கட்டிப்பெட்டித் தனமான ஒரு குடும்பத்தில் திருமணமாகியிருக்கும், சுயமாக சிந்திக்கும் , சம்பாதிக்கும் திறமையுள்ள ஒரு பெண்னின் சுய விருப்பு, வெறுப்புகள் எவ்வாறு அவர் வாழ்வை புரட்டிப்போடுகின்றன என்பதினை விவரித்திருக்கிறார். மேற்படி கதையை வாசிக்கும் போது சமீபத்தில் படித்த ஒரு நிலைத்தகவல் நினைவிற்கு வந்தது .

ஓர் அவசர வேலை நிமித்தம் தனது வயோதிக தாயாரை தொடர் வண்டியில் வழியனுப்பச் செல்லும்  ஒரு மகன் மற்றும்  தாய்க்கு இடையேயான உரையாடல் அது . முன்னேற்படில்லாத பயணம் என்பதினால் தாயை , பெண்கள் பெட்டியில் ஏற்றி விட முயற்சிக்கிறார் மகன் . தாய், வேண்டாமென மறுத்து பொது பெட்டியிலேயே ஏற்றி விடச் சொல்கிறார். காரணம் கேட்ட மகனிடம் பின்வருமாறு கூறுகிறார் .

எவளும் எடம் தரமாட்டாளுகப்பா ....!

அடுத்து “ஒன்றுமில்லை” கதை . எளிதில் விளங்கக்கூடிய , நடைமுறைத் தமிழில் உள்ள ஒரு சிறு கதை . அதீத நம்பிக்கை வார்த்தைகள் தாம் சமயங்களில் அச்சத்தை அதிகப்படுத்துகின்றன என்ற பொருள் படும் கதை . 

சாதரணமான கருதிய ஒன்று எப்படி அசாதரணமாக மாறுகின்றது என்பதினை கருவாகக் கொண்ட மருத்துவம் சார்ந்த புனைவு. அதில் இப்படி ஒரு வரி வருகிறது , அனேகமாக எலோருக்கும் இந்த வரிகள் வாய்த்திருக்கும் அல்லது வாய்க்க விரும்பியிருப்போம்.

“வலியில்லாத , மரண பயமில்லாத , நோயாளியாக இருப்பது போல ஆனந்தமான விஷயம் இன்னொன்று இல்லை . கவனம் , பிரியம், ஆதரவு ஆகியவற்றுக்குப் பாத்திரமாக அதைவிடச் சிறந்த சந்தர்ப்பம் வேறு இல்லை .”

அடுத்தது , “வெள்ளம்” . கனவுக்குள் கனவு போல ஒரு கதை என்று வாசித்து முடித்ததும் நானாக முடிவு செய்துகொண்டேன் . வாசிக்க ஆரம்பித்த சில நிமிடங்களிலேயே மூச்சு திணற ஆரம்பித்துவிட்டது . வெள்ளத்தில் சிக்கியிருந்தால் கூட இந்த அளவிற்கு மூச்சடைத்திருக்குமா என்பது சந்தேகமே . ஏ.டி.எம். வரிசையைப் போல வாக்கியங்கள் நீண்டு கொண்டே போவது அயற்சியை அதிகரிக்கின்றது . ஒரு வழியாக வாசித்து முடித்த போது சுழலில் சிக்கி மீண்ட அனுபவம் . சர்வ நிச்சயமா எனக்கு புரியவில்லை இருந்தாலும் வாசித்து முடித்தேன். ஒரு வேளை பிறிதொரு நாள் , மீள் வாசிப்புக்கு உட்படுத்தும்போது நம் வாசிப்புத் தரத்தினை புரிந்து கொள்வதற்கு ஏதுவாக இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில்.

இன்னும் நாலைந்து கதைகள் பாக்கியிருக்கின்றன அது அடுத்த பதிவில் .


என்றென்றும் புன்னகையுடன் ☺
ஜீவன் சுப்பு .



Jan 13, 2017

பேசாத வார்த்தைகள் – 23*01*2015 – வருஷப் பழசு ..!



பேசாத வார்த்தைகள் 23*01*2015 – வருஷப் பழசு ..!

ஷிப்மெண்ட் , டார்கெட் , ஓவர் டைம் ன்னு மெசின் லைஃப் வாழ்ந்திட்டு இருக்குற திருப்பூர்ல இருந்து, எப்பிடி இவ்வளவு பேரு சோஷியல் மீடியாவுல ஆக்டிவா இருக்குறாங்க ....? வருடங்களுக்கு முன்பு ஆச்சர்யப்பட்டு கேட்டமுந்தைய நிறுவன GM ன் கேள்விக்கு இப்பொழுதுதான் காரணம் உணர்ந்தேன் . ஸ்ட்ரெஸ்............! வாழும் கலைக்கும் , வேதாத்ரிக்கும், ஈஷா யோகத்திற்கும்  மிக அதிகமான கிளைகளும், தேவையும் உள்ள ஒரே ஊராக திருப்பூர் இருப்பதிலிருந்தே நீங்கள் உணர்ந்துகொள்ளலாம் அழுத்தத்தின் வீரியத்தை.


திருப்பூர் மாதிரியான 24 * 7 தொழில் நகரவாசிகளுக்கான, மிகப்பெரிய ஸ்ட்ரெஸ் பஸ்டர் சோஷியல் மீடியாதான் . அலுவலகம், குடும்பம் என கமிட்மென்ட்களுக்கு நடுவே காணாமல் போய்க்கொண்டிருக்கும் தனிநபரின் சுயத்தை சற்றேனும் தாங்கிப்பிடிப்பதில் ப்ளாக் , Facebook போன்ற மீடியாக்களின் பங்கு அதிகம்.


அண்மையில் அலுவலக நிமித்தம் வேறொரு நிறுவன மேலாளரிடம் தொலைபேசிக்கொண்டிருந்தேன் . பேச்சு பர்சனல் ஆக திரும்பியபொழுது சொந்த ஊர், குடும்பத்தை பற்றி விசாரித்தவர் காரைக்குடி ஏரியா என்று சொன்னதும் வரிசையாக கேள்விகளை தொடுக்க ஆரம்பித்துவிட்டார் . எப்டி சார் இவ்வளவு விஷயம் உங்களுக்கு தெரியும்னு கேட்க நினைத்த தருணம் அவரே , திருப்பூர் எழுத்தாளர் ஒருத்தர் உங்க ஊர் அருமை பெருமையெல்லாம் எழுத்திட்டு இருக்காரு நான் வருசமா படிச்சுட்டு வர்றேன்ன்னு சொன்னார். யாரு சார்…? ஜோதிஜியான்னு கேட்டதும் அப்டியே ஷாக்காயிட்டார். அட...! உங்களுக்கு ப்ளாக் பத்திக்கூட தெரியுமான்னு ஆச்சர்யப்பட்டவரிடம் ,நம் இலக்கியத் தொண்டைப்பற்றி தொண்டை அடைக்க அடைக்க சொன்னதோடு இல்லாமல்குறுஞ்செய்தியாக நம் இலக்கிய விலாசத்தையும் அனுப்பிவைத்தோம்.


அடுத்த ஒரு வாரத்திற்கு அவரிடமிருந்து அழைப்பே இல்லை , சரி பல்ப்பு வாங்குறதுன்னு முடிவாகிடுச்சு, இனி அவரா கொடுப்பாருன்னு எதிர்பார்க்காம நாமளே வாண்டடா வாங்கிக்கலாம்னு அழைத்தால் அதற்கும் ரெஸ்பான்ஸ் இல்லை. Felt that வட போச்சே மொமென்ட். ஆர்டர ஆன் டைம்க்கு கொடுக்காட்டியும் , வேலைக்கு ஆப்பு வைக்காம பினிஷ் பண்ணிக்கொடுத்திட்டு இருக்கும் ஒரே ஒரு சப்ளையரையும் சொந்த செலவுல சூன்யமாக்கிட்டோமேன்னு நினைத்தமாத்திரத்தில் , அவரிடமிருந்து அழைப்பு ....! ஆங்...! ஒங்க பிளாக்க பார்த்தேன்... பிளாக் நல்லாருக்கு, அந்த சைடுல கொடுத்துருக்க லிங்க் எல்லாம் சூப்பர் .... பாட்டு படமெல்லாம் கூட நல்லாருக்கு ....! அம்புட்டுத்தேன்...கடசி வரைக்கும் நம்ம இலக்கிய சேவையை பற்றிய ஒரு சிறு விமர்சனம் கூட இல்லை ....! U Know …? He is a Gentleman.


மேற்படி மேலாளருடனான பிறிதொரு சுமூகமான உரையாடலில் , என்ன சார் என் எழுத்தப்பற்றி எதுவுமே சொல்லலையே என்று வினவினேன் . காமிடியா எழுதுறீங்க ( உ.கு- நீ எழுதறதே  காமிடிதாண்டா),, ஆனா ஒன்னும் செழுமையா இல்லையே ,  கருத்து செறிவா எழுதுங்கன்னு சொல்லி, சொல்லாமாலேயே முடித்துக்கொண்டார் உரையாடலை . எனக்கும் கருத்து செறிவா எழுதனும்னு ஆசைதான் ,  என்ன வச்சிகிட்டா வஞ்சகம் பண்றேன் .. வரமாட்டீங்குதே ....! என்னதான் தலைய சொறிஞ்சாலும் முடி கொட்டுற அளவில் பாதிகூட கருத்து கொட்டமாட்டீங்குதே ...!


ஆங்..! முடின்னதும் ஞாபகத்திற்கு வருது ...! இப்பல்லாம் முடி உதிர்தல் அப்டிங்குற பதமே வழக்கொழிந்து விட்டது. ஆமா…!முடி கொட்டுதல் தான் இப்ப ட்ரெண்ட்...! ச்சும்மா கொத்து கொத்தா கொட்டுது . அந்த அளவு வாட்டர் பொல்யூசன் . எல்லா ஊர்லயும் வாட்டர்ல பொல்யூசன் இருக்கும் , ஆனா, நம்ம திருப்பூர்ல பொல்யூசன்லதான் வாட்டரே இருக்கு . முன்பு மாதம் ஒருமுறை சலூன்போனவன் , இப்பொழுது இரண்டு மாதத்திற்கு ஒருமுறை போகிறேன். அநேகமாக அடுத்த வருடம் சைடு ஒதுக்கத்தான் சலூனுக்கு போவேன்னு நினைக்கிறேன்.L. அடுத்த வீட்டு ஆன்டி சொன்ன டிரடிசனல் சீயக்காய் லருந்து , அமேசான் காடுகளில் தயாராகும் எர்வொமேட்டின் வரை ட்ரை பண்ணியாச்சு ... ம்கூம்.. எருமமாட்டுல பெஞ்ச மழை மாதிரி ,நோ ரிசல்ட் . எட்டுப்புள்ளி கோலம் போடுற அளவுக்கு முன்நெற்றிமுன்னேறியதுதான் மிச்சம்.


போதாதற்கு இந்த சலூன்காரர்கள் பண்ணும்  அட்டகாசம் ஆகப்பெரிய கொடுமை ...மூனே முடி இருந்தாலும் குறைந்தது  100  வசூலிக்கின்றார்கள். என்ன கொடுமை சார் ...? சமீபத்தில் ஒரு சலூன் விளம்பரம் பார்த்தேன் , நாடெங்கிலும் கிளைகள் கொண்ட சங்கிலித் தொடர் சலூன் ஒன்றின் விளம்பர பதாகை அது .  ஆடி ஆஃபர் ...! கெட் 500 டிஸ்கவுன்ட் ஆன் எனி சர்வீஸ். முதலில் ஒன்னும் தோணலை கொஞ்சம் தூரம் வண்டி நகர்ந்தபின் தான் அந்த டவுட் வந்ததது. அடங்கொக்காமக்கா...! டிஸ்கவுன்ட்டே 500 ரூவான்னா , அப்ப பில் எவ்ளோடா பண்ணுவீங்க. ஒருவேள முடிய நடுவாய்ங்களே அதுக்கா இருக்குமோங்குற டவுட்டுல ரிவர்ஸ் போய் பாத்தேன், இல்ல முடிய வெட்டுரதுக்குத்தான் போட்ருக்காய்ங்க. சரி அப்டி என்னத்ததான் பண்றாய்ங்கன்னு தெரிஞ்சுக்க போன் போட்டா . ஒரு யுவதி ஆங்கிலத்தில் கட்டண விவரத்தை சொல்லி  அப்பாயிண்ட்மென்ட் பிக்ஸ் பண்ணட்டான்னு குழைந்தாள்(ர்). நான் நிலை குலைந்தேன் .....! நீங்கல்லாம் நல்லாவருவீங்க யுவர் ஆனர்.


மொத வேலையா செல்ப் கட்டிங் பண்றது( நோ..... நோ ... போடுரதில்ல. பண்றது... பண்றது...) எப்டின்னு யூ டியூப்பில் தேடவேண்டும் .


அடுத்த பதிவில் எழுத்தாளர் தாமிராவின் –“பர்வதமலையில் ஒரு ராஜகுமாரி”பற்றியும், PK ப(பா)டம் பற்றியும் செழுமையான நடையில் , செறிவான கருத்துகளுடன் உங்களை சந்திக்கிறேன்.


பிகு : போகிப் பண்டிகையை முன்னிட்டு இரண்டு வருடங்களாக ட்ராப்டில் இருந்த பழைய கழிதல் பதிவிது . இனி புதியன புகலாம் .



என்றென்றும் புன்னகையுடன்
ஜீவன்சுப்பு